Portakal Çiçeği Karnavalı

PORTAKAL ÇİÇEĞİ KARNAVALI

Çok büyük bir aksilik…

 Portakal Çiçeği Karnavalı’nın yapıldığı tarihte İstanbul’da idim…

Bu karnavalda Adana’da olmadığım için tam üzülmeye başlarken, ilginç şeyler yaşandı.

Adana’ya, Adana’dan bakmak ile dışından bakmak arasında ne büyük farklar olduğunu anladım.

Bu karnaval süresince eğer Adana’da olsaydım her halde bu kadar çok gündemimde olmazdı.

İş ve işlemlerim için gittiğim çoğu yerde Adana konuşuluyor idi.

Önce şaşırdım, acaba başka bir Adana’mı var diye.

Hayır söz ettikleri, benim yaşadığım, havasını soluduğum, kavgasını yaptığım, çamuruna bastığım, tozunu yuttuğum Adana idi. 

Karnaval, başka kentleri bilmiyorum ama İstanbul’un gündemindeydi.

İtiraf ediyorum İstanbul’da bu kadar gündemde olunca daha yakından izlemeye başladım.

O birlikteliği, o canlılık ve coşkuyu gördükçe, kafamda birçok tabu ve ön yargı yıkıldı.

Topluluk, kalabalık ve Halk arasında farklar vardır.

Bunların hiç biri birbirine benzemez.

Bu karnavalda ne kalabalık ne topluluk vardır. Bu karnavalda “Halk” vardı.

İyisiyle kötüsüyle; doğrusuyla yanlışıyla;

Zenginiyle, fakiriyle… Halk oradaydı.

Halkımıza dayatılmaya çalışılan suni ayırımcılığın hiçbiri yoktu bu coşku içerisinde.

Türbanlı ile başı açığı yanyana ve kolkola idi…

İçki içenle içmeyen; Sakallı ile sakalsız yürek yüreğeydi.

Bir partinin programı, bir derneğin tüzüğü ile değil, herkes gönül birliğiyle oradaydı.

Bu arada Akdeniz Türk Televizyonu’nun İstanbul’daki Adanalılar arasında nasıl dikkatle izlendiğini de gözledim. Televizyonlar sürekli açıktı.

Adana medya Programı’nda Taner Talaş’ın karnaval hakkındaki yorumlarını dinledim ve yürekten alkışladım.

Orada katılımcıların görüşlerini paylaşıyorum.

Kentin bütün dinamikleri bir araya gelip, bu çağrıyı ortak olarak yapsalardı asla bu kalabalığı ve coşkuyu elde edemezlerdi.

Adana, Adana oldu olalı böyle bir coşkuyu ancak Kurtuluş Savaşı’nda devasa boyutlu bayrağı Büyük Saat’e taşıdıkları zaman yaşamıştı.

O günden bu güne böyle bir coşkunun yaşandığını sanmıyorum.

Bazı partiler kazandıkları zaman belediye önlerinde büyük coşkular yaşanırdı ama başka mekânlarda da kaybetmenin getirdiği bir hüzün yaşanırdı.

Bir yanda sevinç diğer yanda hüznün yaşandığı ortamlarda ortak coşku olmaz.

İşte, Portakal Çiçeği karnavalı bu ortak coşkuyu yarattı.

Ali haydar Bozkurt başta olmak üzere emeği geçenlere şahsım adına teşekkür ediyorum.

Bütün Adanalı da teşekkür etmelidir.

İstanbul’dan sevgilerimle…