Açık açık
Ne güzel artık açık açık konuşuyoruz.
Son 10 yılda ne iyi oldu, ne kötüye gitti tartışılıyor. En azından şu oldu; açık açık konuşur olduk.
Artık biri bir laf ettiğinde “Acaba ne demek istedi”, “aslında bunu demek mi istedi”, “yok yok onu kastetmiş olamaz”, “aslında iyi adam da ağzından öyle çıktı herhalde” gibi ikilemler yaşanmıyor. Niyetten falan şüphe duyulmuyor artık.
Bunun yanında, ne bileyim, askeri vesayetin kalkmasının lafı mı olur canım!
“Kızlı erkekli yaşatmam” diyor. Altını da çiziyor. Net...
“Ben muhafazakarım, herkes de böyle yaşayacak” diyor. Açık açık.
“Bana ters düşen bin yıllık yoldaşım olsa tanımam, artık tek adamım” diyor.
“Aslında şunu demek istedi”cilik önemli bir iş koluydu, bu sektör artık tarihe karıştı. Az şey mi?
Takiyye diye bir sözcük çıktı gitti lügatimizden. Bunun değerinin farkında mısınız?
Hangi ekonomik gösterge, hangi şahane kalkınma ve zenginleşme hikayesi bundan daha değerli?
Artık “öyle dedi sonradan böyle yaptı”, “yetmez ama evet dedik yanıldık”, “filancanın lafına kandık”, falan bitti.
Kartlar açık, kem küm yok. Seçimlere giderken her şey net herkes neye oy vereceğini gayet iyi biliyor.
Galiba bir Adana valimiz kaldı kasan. Sayın vali beye haksızlık ediliyor.
Göğsünüzü gere gere “gavat” deyiniz sayın vali bey. Hiç kavas falan diye kendinizi kasmayınız. Artık endişe edecek bir şey yok, devir açık açık konuşma devri.
Mehmet TEZ-MİLLİYET