Akdeniz, "Ben hep kötüler uzaklarda bir yerlerdedir diye düşünüyordum. Zalimler bizim içimizden çıkmaz diyordum.
Sonra öğrendim ki kötülük en yakınımızdadır çoğu zaman. Ve eskilerin söylediği gibi alimden zalim, zalimden de alim doğabilirmiş. Ey anneler siz siz olun uzaklardan değil yakınlardan korkun" diye bir çağrıda bulundu. Bu sözlerin ardından katil Süleyman Akdeniz’in bu dünyada kuşkulanacağı en son insan olduğunu söyledi.
GİZEM'E CİMCİME DİYE SESLENİRDİ
Ailede pek görmezlermiş Süleyman'ı. Herkes gibi Gizem'i o da severmiş. "Cimcime" diye seslenir, ara sıra çikolata alırmış.
Gizem'in kaybolduğu gün ilk aramaya katılan ekipte yer almış ve el ilanlarını kendi elleriyle asmaya başlamış duvarlara. Canla başla gayret ediyormuş. Anne Akdeniz, "Hiç ama hiç şüphelenmediniz mi?" diye sorulan soruya "Ama şöyle bir sahne var ki aklımdan gitmiyor.
Daha doğrusu katilin o olduğu kesinleşince o sahneye dönüyorum. Artık akşam olmuştu. Kızımı bulmaktan umudu kesmek üzereydim.
Aklıma bin türlü şey geliyordu ve büzüldüğüm duvarın dibinde sürekli ağlıyordum. Bir ara başımı kaldırdığımda onun gözlerini dikip karşı köşeden bana baktığını fark ettim. Gözünü kırpmadan bakıyordu soğuk soğuk. O an önem vermedim bu bakışa. Sonradan anladım ki aslında acımı seyrediyormuş" dedi.