“Benim hırsızım iyidir” denilemeyeceği gibi bizden görünen zalime de “iyi” dememeliyiz.
Dünyanın neresinde olursa olsun zalime karşı çıkmalı, mazlumun yanında olmalıyız. İnsan olmak bunu gerektirir.
Önceki gün Sırplar tarafından Srebrenitsa’da 19 yıl önce katledilen 8 bin 372 Boşnak anıldı. Aradan onca yıl geçmesine karşın acılar hala tazeydi. Birkaç gün önce 2 Temmuz’da da Sıvas’ta gericiler tarafından yakılan 33 aydın için anma törenleri dözenlendi. Sonrasında Başbağlar katliamı kurbanları anıldı. Başbağlar’da da teröristler tarafından masum köylüler camide katledilmişti. Hemen 2 Temmuz Sıvas katliamının iki gün sonrasında...
Bunlar bizim ortak acılarımızdır. Ancak anma törenlerini hep farklı kesimler yaptı. Biri diğerine gereken duyarlılığı göstermedi.
Bugün Filistin topraklarında; Gazze’de dünyanın gözü önünde büyük bir insanlık dramı yaşanıyor. Aylardır İsrail ambargosu altında yokluklar içinde yaşam mücadelesi veren sivil halkın üzerine bu yetmezmiş gibi bombalar yağdırıyor.
Dini, dili, milliyeti önemli değil. İnsan olan herkes Srebrenitsa’ya, Sıvas’a, Başbağlar’a, Gazze’ye, Doğu Türkistan’a, Türkmeneli’ne, Suriye’ye duyarlı olur. Orada acı çeken, zulüm gören insanlar için yüreği sızlar.
Nerede bir çocuk anasız babasız kalmışsa ya da bir ana baba evladını kaybetmişse yüreğinde aynı acıyı hisseder.
70 ve 80’li yıllarda Filistin’de El Fetih egemenliği vardı. Filistin’in efsanevi lideri Yaser Arafat yönetimindeki El Fetih içerisinde sol unsurları da barındırıyor ve demokratik yapısı ile biliniyordu. Kurulması halinde Ortadoğu’da “kötü örnek!” olacağı düşünülen Filistin’e dönemin şeyhleri, diktatörleri ve Suudi kralları pek destek vermediler.
Türkiye solu ise o dönemde Filistin’i ve İsrail zulmünü hiç dilinden düşürmedi.
Sonra Hamas Filistin’e egemen oldu, Arafat’ın ölümü sonrası El Fetih muhalefette kaldı. Bu kez solun Filistin’e ilgisi azaldı İslamcı kesim “Filistin” dedi başka bir şey demedi.
Oysa ki İsrail aynı İsrail, zulüm aynı zulüm...
Zulme ideolojik yaklaşılmaz. Nerede zulüm varsa hiçbir etnik, dinsel kaygı gütmeden karşı çıkmak insanlığın gereğidir.
Bence bir de bu açıdan bakmamız gerekiyor...