Çat diye kapattı Adana, limonata tadındaki günlerini…Artık keskin soğukların ve iri taneli yağmurun iktidar günleri başladı… Islak tüylü, üşümüş ve karnı aç bir sokak köpeği ve/veya kedisini sevmek için çok geçerli sebeplerimiz var… Tuzu kuru, ya da yürürü tıkırında olanlar için de, yeşil çay fincanı ile pencere önünde yağmuru ve gelip geçeni seyretme festivali başladı diyebiliriz.. Varsa bir hünerimiz, eğilimimiz ve/veya yeteneğimiz; acıklı bir şiir yazmak, kasvetli bir resim yapmak, Kürdilihicazkar bir şarkı bestelemek için bulunmaz vakitlerdeyiz… Bu aynı zamanda yoksulların, yolda kalmışların, feleğin sillesini yemişlerin, mazlumların, mağdurların, kuvvetsizlerin, gadre uğramışların, ipi çekilmişlerin, defteri dürülmüşlerin, ezilmişlerin, horlanmışların vesair garibanların anılması ve yanlarında durup bir damla da olsa gözyaşlarının silinmesi için de son fırsat günleri… Yeni bir mevsimin kapısını aralarken, radyoda güzel şarkıların ve anılarımızın peşine düşmeye hazırız..