Sanat bir toplumun göstergesidir yani olmazsa olmazıdır. Eğitimi, kültürü, milli değerlerine verdiği öneminin simgesidir. Milletler ya savaşları ile yada sanatları ile anılır. Toplumların analizlerini sanatlarına bakarak da yapmak mümkündür.
Adanamızda düzenlenen 21. Altın Koza Film Festivali de hem ülkemizi, hem de kentimizi tescilleyen önemli festivallerimizden biri oldu artık. Ancak final günü davetli sanatçıların dahi kongre merkezini terk etmesi, bu festivalin ne denli amacına ulaştığı konusunda akıllarda soru işareti bırakıyor.
Bizim topraklarımızı, kültürümüzü canlı tutmaya çalışan aynı zamanda adını dünyaya duyuran bir festivalin İstanbul Çırağan Sarayı'nda değil de, Adana'da yapılması daha uygun olurdu bana göre. Kaldı ki, İslami terör örgütünün elinden kaçıp memleketimize akın eden Suriye vatandaşları, işsizlikte boş rol oynamamız için yönetmenliğe kolları sıvamışken çok daha ciddi sorunlara kapı aralıyor Adana.
Yaklaşık bir hafta boyunca gösterişli ve görkemli bir festivale ev sahipliği yaptık. Oysa bu kentin acı gerçekleri bir tokat gibi inmeli yüzümüze. Merak ediyorum, kentimize özel uçakla gelen, ihtişamın göz kamaştırdığı şartlarda memnun edilmeye, ağırlanmaya çalışılan onca marka olduğunu söyleyen sanatçının dikkatini çekmedi mi büyük bir köyü andıran bu şehir. Örneğin trafik lambalarında mendil satan çocuk ve kadınların çokça oluşu hiç mi dikkatlerini çekmedi. Örneğin, adım başı ardınız sıra peşinizi bırakmayan dilenci çocuklar damı dikkat çekmedi. Açlıktan neredeyse nefesi kokan insanların yaşam kavgası verdiği bu memlekette, nüfusun kaçta kaçının umurunda oldu bu festival yorumunu da siz değerli okurlarıma bırakıyorum. Festivaller elbette önem kazanmalı her köşesi sanat kokan memleketimizde. Ancak Adanalının şaşalı görüntülerden ziyade fabrika temellerinin atılan görüntülerine ihtiyacı var. Yeniden bacası tüten fabrikalarından evine aş götürmeli bu insanlar.
Efendim festivale katılan ünlü oyuncu Mischa Barton'a Adana burması takılmış, başarılı genç bayan basketbolcuya Adana burması takılmış, gelene gidene takarız artık. Lakin buna derler biliyor musunuz? Ayranları yok içmeye, ye kürküm ye...