Dilenciler bir şehrin kanayan yüzüdür. Evsiz insanlar da, devletin kanayan yüzü. Ama dilenciler bazen bir şehrin de, insanlığın da gururudur. Dünya; ihtiyacı olmadığı halde paraya tapan ve insanların kanını emen yarasalarla doludur. Bunlardan bizim ülkemizde de çok vardır. Buna karşılık, ihtiyacı olduğu halde, kimsenin parasına tamah etmeyen onurlu dilenciler de vardır. Onlar insanlığın sınamasıdır. Sokaklarımız dilenci kaynar. Küçücük çocuklarını dilenci olarak çalıştıran ve devletin seyirci kaldığı soysuzlar vardır. Onlar el altından çalışırken suçüstü yakalanır ama yasalar onlardan yanadır. Yarım ekmeğinizi paylaşmaya kalksanız, diğer yarısını kapıp kaçanlar vardır. Ama başı önde, utanarak sadaka isteyenler de. Evsiz insanlar bir insanlık dramıdır. Onlar kendi ülkelerinde mülteci bile olamazlar. Önceki gün, evsiz bir insan haberinden çok etkilendim. Amerika'nın Kansas şehrinde, iyi kalpli bir kadın, evsiz dilencinin önündeki kupaya evde biriktirdiği bozuklukları atıyor. Paralarla birlikte yanlışlıkla nişan yüzüğü de kupanın içine gidiyor. Evsiz Bill Ray Harris, ertesi gün pırlanta yüzüğü, Sarah Darling adlı kadına teslim ediyor. Bir gökyüzü ışıması. Bu dürüst hareketin kadına yansıması da etkileyici. Kocasıyla birlikte bir bağış sitesinde Bill Ray Harris adına sayfa açıyorlar ve evsiz adama 100 bin dolardan fazla bağış geliyor. İyiliğin geri dönüşü, bazen mucize biçimindedir. Görüyoruz ki... Kötülerin sürekli olarak kazandığı bir dünyada, bazen iyi biri de kazanıyor. Kötüler kan emerek kazanıyor, beddua alarak. İyi bir insan bütün insanların rızasını alarak. Bunun huzurunu yetimin öksüzün kanını emenler anlayamaz.