Büyük Belediye Büyük İnsanlık gibi…
Büyük şairin (Nazım Hikmet) büyük dizeleri: “Büyük insanlık sekizinde işe gider; yirmisinde evlenir; kırkında ölür…
Adanalının dizeleri; büyük belediye, sabahında kazar, akşamında kapatır; büyük belediye arabalar düşsün diye çukurlar yaratır…
Yeniden kazar büyük belediye, yeni çukurlar oluşur…”
Böyle bir dize henüz şiir olmadı.
Ama dizeleri ilmik ilmik yazılıyor.
Yağmurda, Toros Dağları’nın geçit vermeyen tepelerinden değil, Ziyapaşa Bulvarı’nın Yüzme Havuzu Kavşağı’ndan söz ediyorum.
Geçen hafta başındaki yağmurda bulvardaki çukura düşen arabaları duyunca – bazı okuyucular telefon açtı ve nerede hangi arabaların çukura düştüğünü bildirdi – Oh oh dedim belediye hizmetleri iyi; çekici, kaportacı ve tamirci esnafının işleri açıldı.
Yeni istihdam yaratmak bu olsa gerek…
*
Kaldırım işgalleri, çukura düşen arabalar, tıkanan yollar falan filan…
Bunları görünce, “Allahım neler oluyor?” diye gözlerimi havaya dikince, Belediyenin reklamlarını gördüm.
Yahu o ilanlarda ne güzel şeyler yapmışlar da benim haberim yok.
İnsanın arabası çukurdayken, tebessüm edip kendi reklamını yapan bir belediye başkanının resmi ile karşılaşması…
Tövbe estağfurullah…
*
Şu temiz Adana…
Zannedersem ki, Adana, Adana oldu olalı bu kadar pis olmamıştır…
Ve dahi,
Adana, Adana olalı, Adana’nın temiz olduğuna dair bu kadar reklam afişi görmemiştir.
Simit aldım, bol kağıtlı ambalaj verdiler; yanında da ayran – Malumunuz içki yasak – iştahla yedim.
Arkadaş, elimdeki kağıtlar ile ayran kutusunu atacak bir çöp kutusu bulamadım.
Seyhan İlçesi’nde Kuruköprü’den aldığım simit ve ayranın çöpleriyle Çukurova Belediyesi’ne kadar yürüdüm.
Çöpü atacağım bir tane çöp kutusu görmedim ama “Seyhan”ın, “Çukurova”nın temiz olduğuna dair yüzlerce afiş gördüm.
Dehşetle anladım ki ben temizliğin ne olduğunu bilmiyorum.
Temizlik dediğin şey, ilan ve reklamla olurmuş…
Muş… Muş…
*
Şimdi gelelim;
Allah aşkına gelmeyelim… Gelemiyoruz…
Çukurova Belediyesi’nin orada kaldık, Küçük Saate gelemiyoruz…
Orada kalalım.
Hem de sağlıcakla…