İnsanları birbirine düşürmek isteyenler, şimdilerde kardeşi kardeşe kırdırmaktan medet umuyor. Hayallerindeki manzarayı, çocuklarımızın arasına nifak sokarak süslemek istiyorlar. Kalleşliğin beslemeleri bir an bile boş durmuyor. Kardeş kavgası, aile içi sosyal patlamalar, nefret ve kin… Her şey organize… Ateş benzin emerken, birileri ellerini ovuşturuyor.
Haksızlık etmeyelim. Biz büyümeden önce de kirliydi dünya ama bu kadar değildi. Biliyoruz ki, atlar koşmadığı zaman da attır. Köpekler havlamadığı zaman da köpek. Ama insanlar sadece nefes aldığı için insan değildir. İnsanlarda insanlıktan çıkmanın her hali mevcuttur. Kainat bir çocuğun kalbinde yaşar derler. Onların kalbine sığanlar, büyüklerin vicdanlarına da cüzdanlarına da sığmıyor artık.
Her şeye rağmen, fotoğraftaki gibi örnekleri gördükçe gelecekten umudumuzu yitirmiyor, yeşertiyoruz. Birbirine bakan resimlerimiz var bizim, kardeş olmuş isimlerimiz….Ve ne kardeşler var ki, birbirlerine sarılmadan uyuyamıyor. 4 yaşındaki Öykü ile 6 yaşındaki ağabeyi Yiğithan Özyürek, her akşam uyumak için yatağa girdiklerinde, anlayana böyle bir ibretlik manzara sergiliyorlar.