Unicef’in yaptığı araştırmaya göre, Türkiye’de en az 42 bin Adana’da ise 8 bin çocuğun sokaklarda yaşadığı ya da çalıştığı tahmin ediliyor; ancak gayri resmi rakamların toplamı 80 bine kadar çıkıyor. Bu çocukların büyük çoğunluğu, çok az belediyenin sağlayabildiği daha iyi yaşam standartları arayışı içinde şehirlere akın eden ve sosyal olarak sınırlılıkları olan göç etmiş ailelerden geliyor.
Bu çocukların sayılarının artması ailelerin artan yoksulluğunun etkilerine en görülür tepki. Bu çocukların birçoğu okula düzensiz gidiyor ve önceliği sokaklarda çalışmaya veriyor. Eğitimleri de kaçınılmaz olarak ikinci sıraya düşüyor. Sokaklar hayatlarının büyük bir parçası olsa da bu çocukların çoğu hala aileleriyle yaşıyor ve yoksullukları ailelerinin durumundan kaynaklanıyor.