Geçen hafta Kadir Şinasi ile birlikte eski mahalleme yaptığım ziyaretten bahsetmiştim. Tam 26 yıllık ömrümün geçtiği mahallede, son 10 yılda çok şeyler değiştiğini farkettim. Hem şaşırdım, hem üzüldüm. “O da bir şey mi? Sen asıl benim eski mahalleyi görsen” dedi Kadir Şinasi. Bizim mahallelerin bir huyu vardı eskiden. İnsanlar doğruyu doğru derlerdi, yanlışa yanlış. Şimdi gelene ağam diyorlar, gidene paşam! Bizim mahallelerdeki çeşmelerin bir suyu vardı eskiden. İçerken yılan bile dokunmazdı. Şimdi birbirini ısırıyor insanlar. Bizim mahallelerin insanları, toplumun onurlu olması için dil dökerdi eskiden. Şimdi üç paralık çıkar uğruna diz çöküyor. Bizim mahallelerdeki insanlar, eskiden arkadaşlık için postu bile yere sererdi. Şimdi dostunu yere seriyor. Bizim mahallelerdeki insanlar, gönül gözüyle bakardı. Şimdi anasının gözü gibi bakıyor. Bizim mahallelerdeki insanlar, utancından yerin dibine girerdi. Şimdi günahlarından sefalar getiriyor. Bizim mahallelerdeki insanlar, eskiden nimetlere şükrederdi, iki elini Allah'a açıp. Şimdi ganimetlere bakıyor, nereden ve nasıl gelirse gelsin. Bizim mahallelerdeki insanlar, can kulağıyla dinlerdi karşısındakini. Şimdi gizli böceklerle dinliyor, dost diye sokulduğu insanları bile. Bizim mahallelerdeki gazetelerden, ser çıkar sır çıkmazdı eskiden. Şimdi adam çıkmıyor. Bizim mahallelerdeki insanlar, eskiden ekmeğini taştan çıkarırdı. Şimdi ahlaksızlığı baştan çıkarıyor. Eski mahallelerin namus borcuydu hayat. Şimdiki mahallelerin yükselen burcu para.