Aslında ne desem nerden başlasam bilemiyorum... Sanırım kelimelerin kifayetsiz kaldığı an bu an olsa gerek...
Gencecik bir hayatın söndürülmesi, sözlerin kelimelerin biçare kaldığı, zamanın durduğu andır.
İnsan bu tip olaylara tanık kaldı mı? Bireyin ne kadar canavarlaşabildiğini tanıklık etmiş oluyor...
Sanırım şimdiye değin kadın cinayetleri konusunda Ülkemizin gördüğü en vahim olay Özge can’ımızın yaşadıklarıdır...
İnanın birkaç gündür yazayım mı? Yazmayayım mı? Diye düşünüp durdum. İnsan, İnsanlığından utanıyor...
Hamiyet sahibi toplumumuz bu vahşet üzerine vicdanen ayaklandı... Ülkemiz uzun zamandır bu denli bir bütün olmamıştı... Başka birçok konuda, birbirine tam zıt olan içtimai yapılarımız, farklı eğilimlerdeki insanları kadınıyla, erkeğiyle, büyüğüyle, küçüğüyle herkesi birleştirdi. Millet olarak, tek yürek olarak kınadık lanetledik...
Nasıl bir ruh hali? Nasıl bir vahşet... Ellerin kırılsın demekten başka hiçbir şey gelmiyor elden...
Ailesinin intikam değil yalnızca adalet isteyen ve insanlık dersi veren cümleleri, vakurlu duruşları toplumumuzun tüm kesimine örnek olmalı...
İnsan hayatını, yaşamını, Şiddet konularını siyasi malzeme etmek kimseye bir şey kazandırmadığı gibi birçok şey kaybettirir...
Bakıyoruz şu utanç verici olaydan bile siyasi rant elde etmek isteyenler oldu...
Ses çıkarmak içinde uğraşmadı değiller lakin büyük Türkiye korosunun yanında sesleri olabildiğince tiz kaldı...
Gerek kamu hizmeti veren araçlar olsun gerek taksi, dolmuş, otobüs vs kullanan kişilerin ne tür eğitimden geçtiklerini sormalı sorgulamalıyız...
Rabbim ailesine sabır versin
Sevgi Saygı Ve Dua İle
.