Köyden kente göç tersine döndü. Adanalılar artık kendi ürünlerini yetiştirip temiz hava soluyacakları ve basit bir yaşam sürecekleri küçük yerlere kaçma eğiliminde. Ruh ve beden sağlığını düşünenler böyle bir karar vermekten mutlu oluyorlar. İşte bu yüzden bir taktik geliştirmişler. İlk önce bir aile köye yerleşiyor, orada mutlu olup olamayacaklarını araştırıyor. Ardından sayıları giderek artıyor…
Onlar artık hiçbir şeyi umursamıyorlar. Mesleki pozisyonlarını, sosyal çevrelerini, ekonomik statülerini geride bırakarak adeta kaçar gibi şehirleri terk diyor. Kalabalık, trafik ve betonlaşma insanların Adana’yı terk etme nedenlerinden ama en önemlisi büyük şehirlerde insani değerlerin tükenmesi. Artık insanlar kariyer ve para kazanmanın bile bu strese değmeyeceğine inanmaya başladı.
Hepsinin bu şehirden kaçışa verdikleri isim ise, “Yaşamda ikinci bahar”… Şehri terk edenlerin hikayeleri farklı ama söyledikleri ortak, “Keşke bunu yıllar önce yapsaydım...” Adana’da doğup büyüyen ve çocuklarını da alıp Karataş’a bağlı Gökçeli Köyü’ne yerleşen Ahmet Aydın, “Ayak basılmadık yer, yabani hayat, deniz kıyısı artık sadece emeklilerin hayali değil” diyor.