-CHP Adana Milletvekili Faruk Loğoğlu’nun hazırladığı rapor 9 ana başlıktan oluşuyor.
-Basın başlığı altında çarpıcı tespitlerde bulunan Loğoğlu, en büyük medya patronunun iktidar olduğunu öne sürüyor.
-Raporda Türkiye’nin basın özgürlüğü konusunda küme düştüğü bildiriliyor ve Ermenistan, Güney Sudan, Ekvador gibi ülkelerle aynı konumda olduğu savunuluyor.
-2002’de 187 ülke arasında 107’nci sırada olan Türkiye’nin 2014’te 194 ülke arasında 134’üncü sıraya gerilediği anlatılıyor.
Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) Adana Milletvekili Faruk Loğoğlu, “Yeni Türkiye’nin Çıkmaza Yolculuğu 2002-2015” adlı bir rapor hazırladı.
GAZETECİLER İÇİN HAPİSHANE!
Raporda eğitim, demokrasi, hukuk, dış polikita ve basın özgürlüğü için birçok konuda araştırması yer alan Faruk Loğoğlu’nun “basın” konusundaki tespitleri ve verdiği rakamlar Türkiye’nin bu konuda hangi konumda olduğunu ortaya koyuyor. Raporda Türkiye’nin gazeteciler için bir hapishaneye dönüştüğü ve en büyük medya patronunun iktidar olduğu öne sürülüyor. İşte rapordan başlıklar:
MEDYA PATRONLARINA TALİMAT
Türkiye’de iktidar çevrelerinin medya patronlarına talimat vermeleri ve medya kuruluşlarının iç işlerine karışmaları sıradan uygulamalar haline gelmiştir. Sansür mekanizması içine sıkışan basın mensupları işten atılma, tutuklanma ve hatta hayatlarını kaybetme tehlikesi altında çalışmaktadırlar. AKP’nin basın özgürlüğü karşıtı politikalarından yabancı basın mensupları nasibini almaktadır.
TÜRKİYE BİR ALT LİGE DÜŞTÜ
Freedom House’un yayımladığı basın özgürlüğü raporlarına göre 2002-2013 yılları arasında basının kısmen özgür olduğu Türkiye, 2014 yılında basının özgür olmadığı ülkeler arasında yer alarak küme düşmüştür. 2002 yılında 187 ülke içinde 107. sırada yer alan Türkiye, 2014 yılında 197 ülke içinde 134. sıraya gerilemiştir. Türkiye; Ermenistan, Ekvador, Libya ve Güney Sudan’la aynı durumdadır.
2007’DEN SONRA KESKİNLEŞTİ
Şubat 2015 itibariyle, Türkiye’de, 22 basın mensubu hapistedir. Basın özgürlüğü alanında çalışan saygın uluslararası kuruluşların raporlarının hemen hepsinde, Türkiye’de basın özgürlüğü alanındaki gerilemenin 2007 yılından sonra keskinleştiği dikkat çekmektedir. 2004-2007 yılları arasında görülen küçük iyileşme ya da yerinde sayma durumuna ilişkin AKP’nin göz boyaması olarak düşünülebilir.