Fikrimi açık açık söyleyeyim; siz de “komplo teorisi” deyin.
Önce ana hatlarda analizler yapalım:
AKP, HDP Koalisyonu olur mu? Kesinlikle olmaz. Çünkü, AKP ile HDP’nin hedefleri birbiri ile örtüşüyor. Bakmayın kavgalarına kanka gibiler.
Erdoğan seçim meydanlarında kendini feda etmeseydi, HDP barajı zor geçerdi.
Ancak AKP ile HDP ortak hedeflerini birlikte gerçekleştiremezler, toplumda olağanüstü bir tepki olur. Sorumluluğun hesap soracaklar tarafından paylaşılması halinde risk azalır. Türkiye tarihinde hangi önemli kararlar varsa bakınız, muhalefet partileri ile birlikte yapılmıştır. APo’nun İdam Kararı’ndan, Türkiye’nin Gümrük Birliği’ne girişi gibi onlarca karar.
Sonuç; AKP ile HDP’nin ortak istekleri için birlikte hükümet olmamaları gerek.
Zaten birliktelikleri hükümet kurmaya yeter ama anayasayı değiştirmeye yetmez. İkisi de bu riske girmez.
AKP – MHP olur mu? Olmaz. Neden?
MHP, bütün yolları kapatmıştır. Milliyetçilik, terörizm, Kürdistan gibi konularda MHP geçit veremez. Yoksa biter. Sadece kendini değil, (Taban için söylüyorum) milliyetçilik ruhunu a yaralar. BOB Eş Başkanlığı, kurulacak Kürdistan, yerel yönetimlere federasyon boyutunda yetkileri dayatacak bir hükümetle MHP ortaklık yaparsa varlık nedenini inkar eder.
Peki AKP ile CHP olur mu? Küçük bir koşulla olur.
Şimdi bunu kabaca gözden geçirelim.
Birliktelikleri hem hükümet kurmaya hem de anayasayı değiştirmeye yeter.
Benim beklentim yüksek olduğu için bana göre CHP yenilmiştir ve yenilgisiyle yüzleşmemiştir. Tavrı, yıllar önce Milli Nizam Partisi’nin “Anahtar Partiyiz” tutumunu çağrıştırmaktadır.
AKP, hükümeti kuracağı 18 veya 20 kişiyi belirlemiş yedeğinde tutmaktadır. Bunu 2 nedenle yapmaktadır.
1 – Kimseye eyvallahım yok. İstersem hükümeti kurarım. Aklınızı başınıza devşirin. Eğer ben hükümet kuracağıma emin olmasaydım, 2 bakanıma Rıza Zerrab’a ödül verdirir miydim? Bu bir sinyaldir. Bu sinyal taraflarca ne kadar okunmuştur bilemiyorum.
2 – AKP der ki, Kimseyi Saraydan Çankaya Köşkü’ne düşünmeyin düşünmeyin. Cumhurbaşkanına dokunmayın. Yolsuzluklar için, olanları unutun gitsin. Peşine düşmeyin. Dış politikada BOB Eş Başkanlığım devam edecek. Borum ötecek; başkanlık sistemine gelince onu da toplumsal gelişmelere göre yeniden gündeme getirebiliriz.
Bütün bunları bile bile CHP, AKP ile ortaklık yapar mı? Yapar.
CHP’nin aklıevvelleri kendiliğinden şöyle düşünecek. İktidar ortağı olurum. Emeklilere 1 veya 2 maaş verir tabanımı genişletirim. İşçilere yıllardır doğru dürüst zam verilmiyor. Asgari ücreti de iyi seviyeye getiririm; işçiyi arkama alırım; çiftçiye de ucuz mazot verdim mi gelecek seçimde kimse beni tutamaz.
Eğer CHP buna razı olmazsa hükümet nasıl kurulacak?
Bir müddet böyle gidecek, ardından krizler patlayacak, daha daha ötesi terör tırmanacak, silahlar patlayacak, ağlayan anaları televizyonlarda bol bol göreceğiz, (adına istikrar denilen bana göre teslimiyet politikası bozulacak), iflaslar başlayacak. Bilmem kaç kişi şehit olacak veya bilmem kaç kişi iflas edecek; kenarda 18 kişi, ülkenin bu istikrarsız gidişine dur diyen kahramanlar olarak meydana çıkacak. Kim ne ad verirse versin onlar, ülkenin menfaatleri, huzur ve refahı ve hatta istikrarı için ortaya çıkan kahramanlar olarak hükümeti kuracaklar…
Bu hikayenin devamı var ama şimdilik bu kadar yeter.
Yine de siz bunlara “komplo Teorisi” deyin; ama bir köşeye de yazın.
CHP bile, istikrar için AKP’yi kurtarabilir…
Kim bilir belki kahve sizden fal bizden yeni bir iş yaparız.