Zor işler sabır, emek, yürek her şeyden önemlisi de gönülden aidiyet ve beraberinde karşımıza çıkacak zorluklara mukavemet göstermeyi gerektirir…
Sen tohum saç, bitmezse toprak utansız!
Hedefe varmayan mızrak utansın!
Hey gidi küheylan, koşmana bak sen!
Çatlarsan, doğuran kısrak utansın!
Elimizden geleni yapmak, yapabilmek mistik bir zeka becerisidir. Sanırım bu beceri evvela aile ortamı ve yakın çevremizde oluşan güvenli, destekçilerimizle kurduğumuz ilişkilerle beslenip, bu tür ortamlarda sergilenen davranışlar model teşkil ediyor…
Değişim her daim hayatın bir parçası olmuştur. Zaten değişmeyenler ölüler ve aptallar değil midir?
Sabır… Sabır ile dut yaprağı, atlastan kumaşa dönmez mi? Kişiyi, hiçbir şeyi yokken gösterdiği sabır anlatırmış.
Nasibe inanmak… Ağılda oğlak kuzlasa Mevlam çayırda ot bitirirmiş…
Kararlı olmak, karşılaştığımız problemler ve stresli durumlar bizleri yıldırmamalı. Hem coşku, zekadan daha önemlidir…
Kendimizi keşfetmek için fırsat aramalı, kollamalıyız. Yenilgi insanı olgunlaştırır. Her galibiyet bir kazanç olmadığı gibi her mağlubiyette kayıp değildir…
Problem çözme becerilerimize ve içgüdülerimize güvenmeliyiz…
Ünlü bir kemancıya hayranı: ‘Sizin kadar güzel çalabilmek için tüm hayatımı verirdim’der. Kemancı: ‘Ben verdim. Yaşam bir serüvendir, hazır bir reçete değil’der…
Hayatta karşılaştığımız sorunlarda en önemli parametre o sorunların çözümüne yönelik elimizden gelenin ne kadarını yapıp yapmadığımız olmalıdır. Lakin vicdanen, gönül rahatlığıyla ben elimden geleni yaptım denilebiliyorsa zaten konuyla alakalı istenilen sonucun elde edilmesine yönelik çok fazla yapacak bir şey yoktur yapılması gereken zaten yapılmıştır…