Arka Plan'da bu hafta "By KUKLA"

İnsan bazen anı yaşar. Mekanın adı yoktur. Sadece kendi estetiği ile başbaşa kalmıştır. İşte anı yaşadığı o anlarda farkındalıkların, farkına varmalı. Tıpkı sizi takip eden gölge misali. Bazen de çok zordur bu durum. Anlatırsınız yine anlamaz. Sanat öfke, kin, nefreti barındırmaz.  Adam oldum sanırsın, hiçbir şey olamazsın. Dostlarında birşey olmuş gibi muamele yaparlar. Evet onlar senin dostlarındır. Gülerim bu durumlara. Gölgeden türeyen, gölgelik misali. Olsa olsa, tentedir. Tentenin birde ikiye ayrılıp ikinci tene eklenen N'li bir, çizgi film kahramanı vardır. Adı üstünde kahraman. Ve gölgeleri hep peşindedir. Bir şey olduğu zaman hemen danışır. Ne de olsa ideolojik ulemadır. Sonuçta yararlı birşeye hizmet ediyordur. Akıl vermek , almak, istişare yapmak, güzel şeylerdir.  Fitne, fesata yormak ise, zekanın altında kalmış kukla misali, tuz eker gibi, zamansız mekanlarda yaşamaktır. Halbuki daha yemeğin tadına bakmadınız. Birde tadına baksanız. Ne kadar haz alacaksınız. Bununla birlikte ikinci N, eklenince TENTEN'dir kahramanımız.

            Hayal edin, daha yeni geçtiğiniz bir yolda, bir saniye sonra herşey aynımıdır? Aynımı kalacak. Hep söylüyorum hangi makam geçici değildir. Önemli olan hoş bir sedadır. Geri sayım başladı. Çoğu gitti azı kaldı. Evet, evet 1. gün bile olsa çoğu gitti azı kaldı. İmtihan başladı. Tek tek notlar alındı. İstediğiniz işi ve mesleği yapın. Az önce söylediklerime hak vermeden geçemeyeceğinize eminim.  Tanrının bir lütfudur yetenek. Her insanın ayrı ayrı yetenekleri vardır. Yahu ben ne kadar yeteneksizim diyen hiçbir insana inanmıyorum. Mutlaka vardır. Yeter ki kullanmayı ve içindeki potansiyeli görsün.

            Sevgili okurlar SAFAHAT'ı sadece üstad Mehmet AKİF'in kitabı olarak biliriz. Ya kelime anlamı? Kelime olarak “Hayatın değişik yüzleri, görünümleri” anlamına gelen Safahat, benim yorumlarımla birde yanında bulunan, sireti, suretine benzemeyenler vardır gibi. Şirinler, Şirin babalar. Sorsan nedir kılıçtan keskin, kalem vardır. Bakınız, Japonya 1945'ten sonra bunu nasıl başarmış. Hızlı trenler, elektronikte harika buluşlar. Unutmayalım, unutturmayalım.  Üretime devam edelim. Kuklalıktan vazgeçip, kendi kararlarımızı kendimiz alalım. Kumdan kaleleri bırakın çocuklar yapsın. Sizde var olmayan yetenekleri, başkasının başarılarını kıskanma gibi ego ve ihtiraslara yenik düşürmeyin. Tanımıdığınız insanlar için, bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olmayın derim.

            Ey Dost ! Aynaya  bak aynaya! ne görüyorsun? Anladım kendi yüzünü... Aslında Mevlana misali seni iki şey anlatır; hiçbir şeyin yokken gösterdiğin sabır, herşeyin varken sergilediğin tavır. Ama unutma ki sadece o anki makamın ve mevkin için. Oda gelip geçici,  KUKLA misali. Biri bana kukla diyecek, hemde yüzüme. Seni bilmem ama kendi adıma, düşününce telafuzu bile kötü.  Olsa olsa Ömer Hayyam'ın dizelerindeki gibi olur bence;                                                                                                              Biz gerçekten bir kukla sahnesindeyiz
Kuklacı felek usta, kuklalarda biz
Oyuna çıkıyoruz birer, ikişer;
Bittimi oyun, sandıktayız hepimiz...                                                                                                              Böyle olmasa yine ayrı bir üstad Vedat SAKMAN müzikle harmanlayıp okurmuydu hiç.

            Eski siyasetçilere bakıyorum. Rahmetli Demirel bu ülkede seçimlerle geldi,  darbelerle gitti. Ama halkı galyena getirecek hiç laf, söz etmedi. Hiç kin tutmadı. Hatta 90'larda bir kukla programı vardı, sürekli taklitleri yapılırdı siyasilerin, ama asıl siyasetin İLMİ olduğunu bildikleri için hiç tepki vermezlerdi. Pardon tepkiyi gülerek verirlerdi.Ya  Zincirbozan'da , Diyarbakır'da, Metris, Mamaklarda yatanlar. Kimseye kin gütmediler. Benim sorunum bununla demediler. Sorundan bahsetmediler. Kendilerine göre, ideolojileri doğrultusunda hep BİZ ÇIKARLARINI düşündüler. BİZ olmayı önerdiler. Yani çözüm odaklı oldular.

            Kıymetli okurlar; anonim biz söz vardır. "Yüksek bir mevki işgal eden küçük bir insan kadar tehlikeli varlık yoktur". Bununla birlikte o mevkinin geçici olması ve yaptıklarının hesabının sorulmayacağını unutmasıda kuklalığın apaçık göstergesidir. Yarın hesap vakti gelince hiçbirinin yanında olmayacağını kürsüde sadece kendisinin olacağını unutması ve-veya , kedisinin zannetiği gibi beraber almadıkları kararın, altına attığı imzaların hesabının sorulmayacağı, alınan notların, hem de öyle bir yerde tam da boğazların en dar geçitlerinde sorulmayacağını düşünüp öyle yaşamaya devam etmesi...

Gün gelir her şeyini yitirir insan                                                                                                                         En sonra da gölgesini                                                                                                                                         Ama şu kara kalabalık                                                                                                                                     Daha ölmeden yitirmiş gölgesini.                                                                                                                         Bundan bile kötüsü var,                                                                                                                                                     İşte yaşadığımız bu dönem,                                                                                                                                           Yitirmiş insanlarını gölgeler,                                                                                                                                  Olmayan insanların gölgeleri var.                                                                                                                                  Üstelik bilmiyorlar insan olduklarını,                                                                                                                          İnsanlarını yitirmişler de haberleri yok,                                                                                                               Dolaşıyor yerlerde gölgeler,                                                                                                                             Hem de insan sanıyorlar kendilerini...

Aziz NESİN

            Son olarak bu satırları yazdığım sırada büyük sanat adamı Fikret OTYAM'ı kaybettiğimizi, derin bir üzüntüyle öğrenmiş bulunmaktayım. Kendisiyle her ne kadar tanışma fırsatı bulamasamda, eserlerine dokunma ve hissetme fırsatı bulmuş birisi olarak, yaşadığım hazzı anlatamam. Mevlamdan kedisine rahmet dilerken, kederli ailesine sabır diliyorum.

            Bu hafta olmasa bile, belki haftaya burada sizin ARKA PLAN'ınız olur. Olmaz demeyin önce bir nasıl oluru deneyin. Selam ve saygılarımla...