Facebook insanlık tarihinin en muhteşem icadıdır.
Hiçbir ayna Facebook kadar insanı yansıtmaz…
İnsanın kendini aldatışının sonsuz yolu vardır…
Ayrıca aldanmak için her hangi bir gerekçeye de ihtiyaç yoktur.
Aldanmak insanın en temel ihtiyacıdır.
Zaman içerisinde bu aldanmalar için uyuşturucular kullanıldı…
Afyon, esrar, eroin ve adını bilmediğim onlarca çeşit uyuşturucu;
Hiç biri, uyanmak istemeyen insanı yeterince uyutamadı.
Facebook icad oldu; uyuşturucular çerez konumuna düştü…
Herkes hakkını Facebook’ta arar oldu…
FÖ (Facebook Öncesi) Çocuğuna süt içiremeyen anne, komşusunun astığı çamaşıra kızamayan yönetici, silgisi çalınan çocuk, şekeri elinden alınan siyasetçi nereye baş vurup kimlere derdini anlatacağını bilemezdi… Şükürler olsun FS (Facebook Sonrası) artık sosyal medyada atış serbest…
Dikkatimi çeken bir şey var; herkes birbirinden şikayetçi…
Çözüm; Çözüm hak getire… Çözüm yok…
Bir Facebook kullanıcısı için çözüm, felaket demektir.
Neden şikayet edip, ne anlatacak ve ne paylaşacak?
Nerede kalmıştık herkes birbirinden şikayetçi de…
Şirketler insanın bu zaafını öylesine güzel kullanıyorlar ki… İnsanları aynı çuvala doldurulmuş kediler gibi bağırttırıyorlar sonra da oluşan rantı sessizce ceplerine koyup gidiyorlar…
Yakışıklı bir adam telefonumdan şikâyetçi; derdini anlatıyor… Oradaki görevli derdimi çözme peşinde değil, şirketinin reklamını yapıyor… Şimdi bu görevli, satın aldığı ayakkabı için firmaya gidip tezgahtaki kıza derdini anlatıyor; kızın derdi sorunu çözmek değil, firmasının reklamını yapıyor… O kızın da bir derdi var, internet bağlantısından şikayetçi, firmaya gidiyor, firma çalışanı baştaki yakışıklı adam; kız derdini anlatıyor, yakışıklı adam sorunu çözme yerine firmasının reklamını yapıyor…
Bütün bu olayları Facebook’ta izlemeniz mümkün…
Facebook sineması, hiç bitmeyecek film dolu,,,
Senaryosunu senin benim yazdığı;
Oyunculuğunu senin benim yaptığı;
Yönetmeni sen ben olan,
Seyircisi, alkışlayanı ve yuhalayanı sen ben olan bir film…
Yaşasın Facebook…
Kimse beni uyandırmasın…