Dostlar; kurban neden kesilir veya kesilmez, dinsel olarak bunu anlatan onlarca, binlerce yazı okumuş veya dinlemişsinizdir.
Ben Kurban’a başka bir pencereden bakmayı sürdüreceğim.
Önce şu soruya kabaca yanıt verelim; Kurban ile Adak arasında ne fark vardır?
Güçlülük, Tanrı’nın genel niteliğidir. Tanrı öylesine güçlü ve öylesine güçlü ki, küçücük bir iradesi ile dünyayı iyiliğe boğabileceği gibi kötülüğe de boğabilir.
İyilik yapacak kadar güçlü olan Tanrı’nın kötülük yapacak kadar da gücü vardır.
Eğer insanlar Tanrı’dan gelebilecek kötülüklerden korkmasalardı ona bu denli itaat etmezlerdi.
Bir iyiliği yapması karşılığında Tanrı’ya adak sunarız. “Tanrım, çocuğum sağlıklı olsun, okusun, yolda kazaya belaya uğramasın, işim rast gitsin, sevdiğime kavuşayım, iş yerinde terfi edeyin vs…” İşte bu iyi dileklerin gerçekleşmesi halinde Tanrı’ya adağımızı sunarız.
Peki ya kurban? Tanrı’dan gelmesi muhtemel kötülüklerin önlenmesi içindir. “Tanrım, kaza bela verme, ameliyattan sağ salim çıkayım, oğlum askerden sağ salim dönsün vs…”
Bu arada kurban ve adaktaki inanç günlük yaşantımıza da sirayet etmiştir.
Çok kaba ve basit bir örnek vereceğim: İnsanlar iyiyi sever ama kötüyle iş yapar.
Bu gün hiçbir siyasi, gazeteci olarak benimle çalışmaz; sadece sever ve saygı duyar.
Bu gün hiçbir siyasi veya başka birileri benimle allengirli işlere girmez, aramaz, sormaz; onlar için de gereğim yoktur. Çünkü kötülük yapmayacağımı hepsi bilir.
Ha ayrıca da yanılmıyorlar; kalemimi, köşemi, bana tanınan ayrıcalığı gerçekten kötülük için kullanmam. Bu konuda haklılar.
Eğer mensubu bulunmaktan onur duyduğum gazetenin, sahibi, genel yayın yönetmeni ve diğer arkadaşlarım kötü olsaydı, Bu bayram ilan yağardı.
Bu açıdan iyiye sadece saygı duyup, kötüyü destekleyen bütün siyasilere sesleniyorum.
Basının kirli olmasından asla şikâyet etmeyin, iyilerin yaşamasına katkı koymamakla bu çirkinliği siz üretiyorsunuz. “Filancanın Donunu Yazacağım” deseydim, bu bayram gazeteme ilan yağardı.
Nereden nereye…