Suruç’ta 32 gencimizin katlediği bombalı saldırı bir şeylerin kıvılcımı oldu. Ardından iki polis evinde şehit edildi.
Can kayıplarını siyasi ranta devşirmeye çabalayanlar için bulunmaz fırsattı. Bu dönemde dillerinden düşürmedikleri dek şey “istikrar” oldu. Parası olanların “ekonomik” yoksulların da “can” korkularını sömürdüler.
İşyerleri kapanıp insanlar işsiz kalırken de gencecik çocuklarımız şehit olur ya da hayatını kaybeder de o sihirli sözcüğü söylediler; istikrar...
Başkent’in göbeğinde 100’den fazla kişi katledilirken de aynı şeyi fısıldadılar kulağımıza...
Sonra 1 Kasım’da istikrarı yakaladık!
400’ü veremedik ama elimizden geleni yaptık ve 317’yi yakaladık.
Ne için?
İstikrar için...
Gerçekten de 1 Kasım sonrası istikrarı yakaladık. Hatta daha da geliştirdik ve sınırlarımızın ötesine taşıdık!
Sınırı geçen Rus savaş uçağını düşürdük, Can Dündar ve Erdem Gül’ü casusluk yaparken suçüstü yakaladık ve tutukladık!
Rusya ile ilişkilerimizi bir daha düzelmeyecek şekilde istikrara soktuk. Diğer komşularla istikrarlı ilişkilerimiz nasılsa, Rusya ile de aynı düzeye geldi!
Gazetecileri sudan sebeplerle cezaevine doldurma istikrarımız da devam ediyor. Kargaların bile güleceği bahanelerle ülkenin yurtsever insanlarını zindana attık.
Dolar istikrarlı bir şekilde yükselirken, Türkiye’deki mülteci sayısı da aynı istikrarla artıyor.
Son dönemlerde ortaya çıkan ve istikrarlı yükselişini gösteren faili meçhul cinayetler Diyarbakır Baro Başkanı Tahir Elçi’nin katledilmesiyle zirveye çıktı.
İstikrar önemlidir.
Türkiye bu istikrara AK Parti hükümetiyle kavuştu.
Kıymetini bilelim!