Türk Aydınlanmasının Lideri Mustafa Kemal; Samsun, Amasya, Erzurum ve Sıvas sonrası Ankara’ya geldi. Kurtuluş Savaşı’na karar verildikten sonra bunu milletin temsilcilerinin yer aldığı bir meclis çatısı altında yapmak istedi.
Koşulları bir düşünün;
Ülke işgal altında, halk yıllardır süren savaşlardan dolayı yorgun, yoksul ve bıkkın...
Elde avuçta bir şey kalmamış. Hatta savaşacak insan bile yok. Mustafa Kemal bu koşullar altında özgürlük mücadelesini bir meclisle yapmak istiyor.
Bu meclis savaşı kazanıyor ve cumhuriyeti kuruyor. Büyük Önder de Kurtuluş Savaşı’nın en önemli kurumu TBMM’nin kurulduğu 23 Nisan’ı, “geleceğimiz” diyerek çocuklara bayram olarak hediye ediyor.
Savaş kazanıldıktan sonra Mustafa Kemal’e “kral” ya da “padişah” olmasını önerenler çıkıyor. O ise ta öğrencilik yıllarından beri kafa yorduğu ülkenin yönetim şekliyle ilgili kararı vermiştir bile; cumhuriyet...
Bir millete önder olmak öyle kolay değil. Lafla olmuyor. Liderlik başka bir şey. Liderlik halkının geleceğini ne kadar düşündüğün ve halkın için ne kadar doğru kararlar verdiğinle ölçülür.
Mustafa Kemal tam da öyle bir lider...
Kafasındaki her şey halkının gelişmesine, refahının artmasına yönelik. Mustafa Kemal ve çevresindelere ilişkin kendi çıkarlarına yönelik tek bir örnek bulamazsınız.
Yokluklar içinde parlamentoyu açık tutan Mustafa Kemal bugünleri görseydi ne derdi acaba? En önemli bayramı armağan ettiği çocukların kayıt dışı yurtlarda kamu görevlilerinin desteğiyle nasıl harcandığına tanık olsa tepkisi çok sert olmaz mıydı?
Tabi ondan sonra Mustafa Kemal’e diktatör ve zalim diyenler çıkardı utanmadan.
Gerçi şimdi de bunları söyleyen aymazlar yok mu?
Mustafa Kemal’in bayram armağan ettiği çocuklar bugün bayramlarını kutlayamaz hale gelmişler. Mustafa Kemal’in bayram armağan ettiği çocuklar bugün öldürülüyor. Mustafa Kemal’in bayram armağan ettiği çocuklar, kaçak dinci yurtlarında istismara uğruyor.
İşgalde meclisi açık tutan, en zor zamanlarda 23 Nisan’ı kutlayan ve her koşulda parlamentonun varlığını önemseyen Mustafa Kemal, bugün bazı gerekçelerle bayramın kutlanmadığını, “işler yürümüyor” diye parlamentonun ortadan kaldırılmasını çalışanları iyi ki görmedi.
Meclis bugünümüz, çocuklar geleceğimiz...
Şimdi ikisini de yok etmeye çalışıyorlar.
Bugünle de ilgileri yok gelecekle de...
İşleri güçleri gericilik...