Eğer ülkemizi işgale kalkışsalardı ne yaparlardı diye düşündüm.
İşgalciler Boğaziçi Köprüsü gibi ulaşım noktalarını tutar, MİT, Emniyet Genel Müdürlüğü, Özel Kuvvetler Komutanlığı gibi kritik güvenlik kurumlarına bomba yağdırır, Genel Kurmay Başkanlığı ve Kuvvet Komutanlıklarını işgal etmeye çalışırlardı.
Hatta Cumhurbaşkanlığı hedef alınır, demokrasinin kendisi olan parlamento bombalanırdı.
İşgalcilerin tankları önemli kentlerde caddelere çıkar, önlerine çıkanı ezer, işgal kuvvetlerinin askerleri sokakta rastgele ateş ederdi.
Halk da her şeye rağmen sokağa çıkar işgalcilere karşı direnirdi.
15 Temmuz gecesi yaşananların işgalden farkı var mı?
Bence yok!
Türkiye ancak işgalle karşı karşıya kalsa bunlar yaşanırdı.
Bir düşman ülkenin işgalde yapacağı hemen her şey 15 Temmuz gecesi darbeciler tarafından yapıldı. Bu darbe aynı zamanda kardeşi kardeşe kırdırma operasyonuydu. Neyse ki başarılı olamadı. Darbe girişimi başarılı olsaydı muhtemelen çok kanlı bir iç savaşın ortasında bulurduk kendimizi.
Yeterli demokrasisi olmasa da Türkiye’nin demokrasi geleneği ve daha önceki darbelerden kaynaklanan acı deneyimleri darbeyi başarısızlığa uğrattı.
Bu darbe girişiminin önlenmesinde Türk medyasının, özellikle özel televizyonların büyük payı olduğunu da unutmamak lazım. 15 Temmuz gecesi asıl darbeyi alan ise hepimizin parasıyla keyfine göre yayın yapan, her yayınında iktidar güzellemesiyle yaranmaya çalışan TRT oldu. CNN Türk kadar bile direnemediler. Darbe girişiminde her kurum ve hatta her kişi darbeye karşı çıkarken ilk teslim olan TRT olmuştur.
“Bir musibet bin nasihatter iyidir” derler. Darbe sonrası hükümet yetkililerinin yaptığı açıklamalar tamamen bir acizlik örneğidir. Paralel yapılanmanın 40 yıldır devlette yuvalandığını itiraf ediyorlar. Bunun son 15 yılının kendi iktidarları döneminde gerçekleştiğini unutuyorlar. Her istediklerini verdiklerini söylediklerini de unutuyorlar.
Ağlaya ağlaya Fethullah Gülen’i Türkiye çağırdıkları da hafızalarından gitmiş.
Bu darbecileri ben mi yerleştirdim TSK’ya, Emniyet’e, Milli Eğitim’e, Diyanet’e...
Bu ülke kimsenin babasının çiftliği değil. Devlet yönetmek ciddi bir iştir ve toplumun tüm kesimlerini kucaklayarak 78 milyonu bir arada tutabilirsiniz. Halkı kucaklarsanız kimse de darbe yapmaya cesaret edemez.
Son darbe girişimiyle Türkiye direkten dönmüştür. Yüzlerce şehit verdik. Yaralılar hastanelerde şifa bekliyor. Onların cesareti ve fedakarlığı ülkeyi iç savaştan kurtarmıştır.
Hiç değilse bundan sonra dikkatli olalım.