Hayata dair yürüyüşümüzün kısa bir molalık seyrinden bir kesiti, çeşni olarak sunayım sizlere..
İyilik ve güzelliklerin karaborsasını çokça yaşadıklarımızdan.. Tadı yüreğimizin ücralarında saklı realitelerimiz.. Paylaşmak adına.. Bencilcesine değil, bencileyin..
Ufuksuzluğun derinliklerinde boğulmaya yüz tutmuş vicdanların amansız çırpınışları karşısında göstereceğimiz tutumun; “imtihan” boyutu ile olan rabıtasını unutmadan..
Sorunlarımızı kendi parantezinde barındıran asıl kavramın kardeşlikten uzaklık olduğunu bilmeyenimiz var mı, ya da kardeşlik şerbetinin tadını ve hazzını doyasıya, kana kana içebilenimiz? Galiba farkındalıktan da öte, “umursuzluk” başımızın ve gönlümüzün belası..
Pek çok vesileler ile “ihsan”ı görmezlikten gelmeye inat, geride bıraktığımızı, önümüze seren bir aydır Şubat..
Her an'ın; kendince bir imtihan olduğu realiteler manzumesi eşliğinde.. Muhteşemleri içinde barındıran bir nadidelik galerisi sanki.. Hangi köşesine bakarsanız bakın, ibret ve imrenmlerin birbiriyle yarıştığı bir kulvar..
Tutkunun, aşkın, sevdanın, sevginin en enfes deminde demlenen, doyumsuz bir iksir hazinesi.. Sadece dillerin ucunda barınmaktan öteye gitmeyen, bir türlü gönül yolunu bulmayan, rotasını şaşırmış, içi boşaltılarak, yerine riya doldurulan bir kardeşliği, turnusol testi gibi açığa çıkaran ve aslını yüzümüze bir şamar gibi patlatan aynamız..
Sahte güzergah ve anlayışlara, beter yönlendirmelere inat bir pusula sanki!
Neler barındırıyor neler?
Her bir yaşam karesi; çile, ıstırap, paylaşım, empati, yiğitlik, mertlik, cesaret, esaret, kalleşliğe inat kardeşlik ve içtenlik, en saf, arı, duru haliyle “olması gereken” kardeşlik değerleriyle bezenmiş bir muhteşemlik seramonisi..
İyilik ve güzelliklerin doyumsuz resmi geçidini sunan, birbirinden değerli yaşamların sahibi, dipdiri meyyitlere inat “diri”lerin buluşma mevsimi..
Geleceği “güm”lemek adına, mayın tarlası ile donatılmış 28 Şubat'ların, pusu kuran alacakaranlık fitnelerine rağmen, yoldan çıkmamak adına, canı pahasına “yoldaki işaretler”i önümüze koyan fedakarların buluşma ve rayihasıyla karabulutları dağıtan bir güzellik iklimi..
Zamanın gergefine işlenecek olan paya, ölümcül değil, çözümcül goncalar motiflemek, zor ve ateşten kor zamanların insanı, kahrın en ağırından gelen yükünün cefalı hamalı, izzet ve şerefin en seçkin taşıyıcıları, kardeş olmanın ne demek olduğunu gösteren ve böylesi zamanlarda, gözümüzün ve şifreli kasaları andıran, girilmez gönüllerimizin içine sokan değerlerimiz..
Yitik bir sevdaya dönüşen “Kardeşliğimiz”in içler acısı durumu, beraberinde marifetsizlik, tahammülsüzlük, içtensizlik, sevgisizlik, ben merkezli irin kokan kahrolasıca beklentiler bataklığımızdaki çırpınışlarımızın can simidini bizlere sunan, içimizi her zerresine kadar ısıtan, hatırlatan, karanlıkları darmadağın eden, zulmün karanlık ve çirkin çehresinin üstündeki zifiri perdeyi kaldıran, insanlığımızın aydınlık yüzlerini bir arada toplayan bir hikmet barınağı..
Sessiz çığlıklarımızın yankısını bulduğu muhteşemliklere selam olsun..
Yaşantımızın pek çok kesitinin gerçek yönünü bizlere en güzel bir şekilde sunan örneklerimiz..
Hayatımızı kuşatan kavramlarımızı en yalın ve çarpıcı haliyle kendilerinden öğrendiğimiz güzidelikler..
Adam gibi adam olmanın odağındaki en nadide örneklerimizin, kulluğun şahikasında taht kuran yıldızlarımızın, “Bin Yıl sürecek..” karanlık çığırtkanlıklarına inat, bir samanyolu galaksi takımı gibi kümelendikleri ve umutları aydınlattıkları bir aydır Şubat..
Bir yandan; birkaç yıl içinde sönmeye yüz tutan “Bin Yıl.. teranesi, öte yandan sonsuza değin yanacak ve sönmeyecek olan değerlerimiz.. Sınırlı olan mı, sınırsıza ve sonsuza hakim olan mı evladır?
İyi ki “var”lar ve diriler.. Dipdiri kesilmiş, kaskatı olmuş, buz kesmiş düşünce, ruh ve anlayışlarımıza inat!.
Bütün hüzünleri, acıları, dertleri her zerresine kadar dantel gibi işlemiş sevdalıların, “Kutlu deyiş” ile perçinledikleri ve öğrettikleri ile son noktayı koyalım:
Ve “Sabır Güzeldir!” diye..