“Sahipsiz köpek babasına yemek götüren genci ısırdı!..
Okuduğum bir haberin başlığı aynen böyleydi.
Oysa ki gazetecilik okullarında öğretilen ilk şeydir; “Köpek adamı değil, adam köpeği ısırırsa haber olur”...
Ama Türkiye’de at izi it izine karıştığı için, doğruların yerini yanlışlar aldığı için, yanlışlar kanıksandığı, doğal karşılandığı için artık köpeğin adamı ısırması habere dönüştü.
Köşeleri tutanların köşeyi döndüğü, bal tutanların parmağını yaladığı ve bunun “zekice” olduğunun düşünüldüğü günümüz Türkiye’sinde dürüstlük, ahlak ve erdem gibi kavramlara sahip olanlar kısmen övgü alsa da genel yaklaşımımız “enayi” oldukları yönünde...
Yani insani özellikler artık prim yapmıyor. Ahlak dışı davranışlar, hırsızlıklar ve yolsuzluklarsa haber değeri taşımıyor. Kıyısından köşesinden haber yapmak isteyenler ise “tu kaka” ilan ediliyor.
Durumun bu noktaya gelmesinin temel sorumlusu ise sorumsuz siyasetçiler ve sorumsuz medya. Toplumun temel değerlerini dinamitleyenler; bir yandan da her türlü toplumsal değer yargısına sahip çıkıyormuş hatta o değerlerin temsilcisiymiş gibi davranma ikiyüzlülüğünden çekinmiyorlar.
Yolsuzluk, hırsızlık, ahlaksızlık örnekleri kamu yararı taşıyorsa haberdir.
Yani bunlar insani davranışların dışında olduğu için insanın köpeği ısırması gibi değerlendiriliyor.
Bir de günümüze bakın.
Habere temel yaklaşım tersine dönmüştür.
Haberciler yolsuzluk haberi yapmaktan korkmaktadırlar. Üstelik bu kadar ayyuka çıkmışken.
Havuzda biriken sular gibi çoğalan gazetemsi ve televizyonumsu yayın organları olaylara kamu yararı açıdan yaklaşanları yakın takibe alıp, sahiplerinin talimatıyla imha etme yarışındadır.
Bu medyamsıların küçük temsilcileri de öylesine göz kamaştırıcı bir aidiyet duygusuyla insanlıktan çıkıp hedeflerine kilitlenmektedir ki, hiçbir kural tanımamaktadır görevlerini yaparken. Bunlar toplumu iyice dönüştürmekte ve farklı değerlerin(!) yaygınlaşmasına hizmet etmektedirler.
Sadece otoritenin çıkarlarından arta kalanları paylaşmak için yaptıkları bu kuralsız saldırılarda hiç hedef seçmemekte, kim ve ne işaret edilirse gözü kapalı saldırmaktadırlar. Onlar için dün önüne yattıkları kişi ya da kurum önemli değildir. Bir gün sonra onları en büyük düşman bellemekte sakınca görmezler.
Bugün Türkiye’de habere yaklaşım değişmiştir. Ancak bu durum gerçekleri değiştirmez. Tarih bunları yazmaktadır. Güç dengesi değiştiğinde onlar da tarafını değiştirecektir.
Tarih bunun örnekleriyle doludur.
Ve tarih notlarını almaktadır.