10 Ağustos 2014 Cumhurbaşkanlığı seçimi Türkiye için yeni bir dönemin başlangıcı olacak. İster istemez Başkanlık sisteminin ilk denemesi olan seçimi gerçekleştirmiş olduk. Türkiye muhalefeti istemese de bu seçimle bir dönem kapandı.
Türkiye yeni bir yönetim ufkuna doğru yol almaya başladı. Bu yolda atılacak adımları iktidar partisi Ak Parti hazırlarken muhalefet maalesef kendi derdine düştü. Aslında iktidarın hızıyla muhalefetinde aynı hızla hareket etmesi ve bu yeni duruma kendilerini adapte etmesi gerekirdi. Seçimlerde kaybeden muhalefet kendi içinde kavgaya tutuşunca İktidar tek başına kaldı.
Türkiye’nin bu dönüşümü iktidar ve muhalefetin birlikte kendilerini yenilemesi ile daha sağlıklı olacaktır. İktidarın uzun vadeli hedeflerine muhalefetinde ayak uydurması şart. Aksi halde bu değişim eksik kalacaktır.
Dünyada uygulanabilen başkanlık sistemi en olgun haliyle ABD de uygulanmaktadır. 10 Ağustos tarihinde yapılan seçimin sonuçlarına baktığımızda iktidar partisinin adayı Recep Tayyip Erdoğan’ın yüzde 52 gibi bir oranla seçilmesi muhalefeti yüzde 48’lerde bırakmış oluyor. Bu oranlarda bize başkanlık sistemini bu oranlarla ülkemizde uygulayarak zaman içinde kendini geliştiren muhalefeti de yüzde 52’lere çıkarabilir.
Ülkemizin gelişmesi için güçlü bir iktidara ihtiyaç olduğu kadar güçlü muhalefete de ihtiyaç duyulmaktadır. Güçlü muhalefet iktidarın daha az hata yapmasını sağlar ve dolayısıyla halk da daha az ezilmiş olur.
Türkiye’de 78 adet siyasi parti bulunmasına rağmen seçimlere yaklaşık 27 partinin katılması biraz düşündürücü değil mi? Yeni oluşacak başkanlık sistemi ülkemizdeki parti enflasyonunu da durduracaktır. Görüşleri birbirine yakın olan partiler birleşerek daha az partinin olmasını sağlayacak ve belki de parti sayısını 5 ya da 6 ya indirgeyecektir.
Böyle bir durumda hem iktidar hem de muhalefet kendilerini daha fazla yelpazeye açarak tabanlarını genişletmiş olabilirler.
Bu yeni süreci ıskalayan partiler kendilerine gelecekte belki de siyasi arenada yer bulamayacaklardır. Bir an önce tüm partilerin kendilerini toparlaması ve ülkenin geleceği için hazırlık yapmaları elzemdir.
Aksi takdirde başkanlık sistemi eksik kalacaktır.