Abbasi halifelerinin beşincisi Harun Reşid, sarayının bahçesindeki bir gülfidanını çok beğenir. Yaprağı, kokusu, görünüşüyle dikkatini çeken gülü özel bakıma alması için bahçıvana emir verir.
Bahçıvan üzerine titremeye başlar gülün. Ne var ki, sakınan göze çöp batar derler ya. Aynen öyle olur. Bir sabah bahçıvan gelip bakar ki, gülün dalına konan bir bülbül, ne kadar yaprak varsa hepsini gagalayarak yere düşürmüş. Tek yaprak bırakmamış gülün başında... Korku içinde koşar halifeye:
- Sultanım der, üzerine titrediğimiz gülün yapraklarını bir bülbül gagalayarak yere dökmüş, tek yaprak bırakmamış gülün başında... Harun Reşid, telaş etmeden cevap verir:
- Üzülme efendi üzülme, der. Bülbülün yaptığı yanına kalmaz!.
Rahat bir nefes alan bahçıvan işine döner. Bir gün bakar ki, bir yılan yaprakları düşüren bülbülü yakalamış, yutmak üzere, otların arasında kayıp gidiyor. Heyecanla yine halifeye gelir:
- Sultanım der, bülbülü bir yılan yakalamış, yutarken gördüm.
Sultan yine telaşsız:
- Merak etme efendi der, yılanın yaptığı da yanına kalmaz!.
Bahçıvan yine işine döner... Bir ara bahçede çalışırken otların arasında yılanı görür. Hemen elindeki küreğiyle darbe üstüne darbe indirerek yılanı orada öldürür. Sevinçle geldiği halifeye durumu anlatır:
- Sultanım der, bülbülü yakalayan yılanı ben de bahçede otlar arasında yakalayıp küreğimle öldürdüm. Harun Reşid yine sakin:
- Bekle efendi bekle der, senin de yaptığın yanına kalmaz!. Nitekim çok geçmez bahçıvan hatalar yapar. Yakalayıp halifenin huzuruna çıkarırlar. Cezalandırılmasını isterler. Halife emrini verir.
-Atın bunu zindana der!. Hemen yaka paça zindana doğru götürülürken geriye dönen bahçıvan halifeye şunları söyler:
-Sultanım der, bülbülün yaptığı yanına kalmaz dediniz, onu yılan yuttu. Yılanın yaptığı yanına kalmaz, dediniz, onu da ben öldürdüm.
Şimdi benim yaptığım da yanıma kalmıyor, sen zindana attırıyorsun.. Herkesin yaptığı yanına kalmıyor da seninki mi yanına kalacak? Demek sana da bir yapan çıkacak... Öyle ise gel sen bana yapma ki bir başkası da sana yapmasın!..
Harun Reşid, doğru söyledin bahçıvan, diyerek:
- Bırakın bahçıvanı, çiçekleri sulamaya devam etsin!.. Derler ki:
- Sultanımız, yaptığı yanına kalır!..
- Hayır der, kimsenin yaptığı yanına kalmaz. En ağır şekliyle ahirette ödemeye tehir edilir. Ama gafil insanlar bunun farkına varamaz da, yaptığı yanına kaldı sanırlar!..
Evet, Kimsenin yaptığı yanına kalmaz. Bunda hiç şüpheniz olmasın. Yanına kaldı sanılanlar daha ağırıyla ahirette ödemeye tehir edilirler. Ne var ki, gafil insanlar bunun farkına varamaz da yaptığı yanına kaldı sanırlar.
Dünyanın dört bir yanında mazlumların kanı akıtılıyor ve sözüm ona Müslüman idareciler eliyle oluyor. Kendi iktidarlarının bekası için binlerce Müslüman’ı katletmekten çekinmiyorlar. Batı ile işbirliği içerisinde olan bu zalimler miatları dolduğu zamanda efendileri tarafından iktidardan uzaklaştırılıyorlar. ABD’nin verdiği kimyasal silahları Halepçe’ye atarak binlerce insanı katleden Saddam Hüseyin aynı güçler tarafından aşağılanarak idam sehpasında sallandırılmadı mı? Bugün Esed’i destekleyen şer güçler, yarın desteğini çektiğinde Esed’in sonu da Libya lideri Kaddafi gibi olmayacak mı?
Velhasıl, Allah’ın koyduğu kanun hiçbir daim değişmiyor, değişmez kimsenin yaptığı yanına kar kalmıyor, kalmaz… Allah’ın adaleti er ya da geç mutlaka ama mutlaka tahakkuk eder de kimsenin yaptığı yanına kalmaz… Madem böyle ise hiç kimse gücüne, kuvvetine, güvenerek kötülüğe yönelmese; Unutmayalım ki ne diyor; Alemlerin Rabbi ‘ imhal ederim ama ihmal etmem’ yani mühlet verir, tövbe etmenizi bekler, ama asla yapanın yaptığını yanına bırakmam. .’Fatebiru ya ülil ebsar!’ ibret alın ey basiret sahipleri…