“Ne iş yapıyorsun kardeş?
Her işi yaparım abey…
Anladım. O zaman sen milletvekilliği de yaparsın.
En fazla onu yaparım abi…”
Yakımda seçim var (mı) diyemiyorum?
Gerçekten seçim zamanına yaklaşıyoruz demeyi çok isterdim.
Ama şunu söyleyebilirim.
Yakında bir seçim tiyatrosu var.
Ana teması ister komik ister traji komik, ister dram olsun, bedeli izleyenlerin ödediği bir seçim tiyatrosu. Bütün halk da bu tiyatronun figüranları ve seyircisi olacaktır.
İşin ilginç yanı, bu tiyatronun hem figüranı hem de seyircisi olan halk, rol yapmadan bu oyunun içinde olacaktır.
Çünkü bir tiyatro içinde olduğunu bilmeden ciddi ciddi seçim yapılıyor zannedecektir.
Bunun yanı sıra bu seçim tiyatrosu sonucunda bazen öyle kimseler seçilir ki, sonuçta Adana Kazanır…
Benim AK Parti’ye mesafeli duruşumu dostlarım bilir. Ama aynı dostlarım Adana Aşkımı da bilirler. İlk iki dönem Ömer Çelik’i sırtında taşıyan Adana sonunda bunun karşılığını görmüştür. Sayın Ömer Çelik’in Kültür ve Turizm Bakanı olarak Adana’ya armağan ettiği müze tarihe geçecektir.
Ama sadece AK Parti değil diğer partilerden de neden seçildiğini bilemediğim o kadar çok milletvekili var ki…
Sahi, bunlar neden seçilmişlerdir?
Adana, 1980’li yıllara kadar Türk Siyasi yaşamına yön veren siyasiler yetiştirmiştir. Cumhuriyetin kuruluş yılları dışında ilk aklıma gelenler: Alpaslan Türkeş, Selahattin Kılıç, Yılmaz Hocaoğlu, Kasım Gülek…
Son yıllarda da Muhammet Kaymak, kayan bir yıldız gibi karanlıkta parlayıp sonra da sonsuzlukta yerini almıştır.
Milletvekilliği yapıp da Adana’da derin izler bırakan siyasi bir kimliği vardır.
Geçen gazeteleri okuyorum: Muhammet Kaymak’ın yeğeni Zeynel Abidin Kaymak AK Parti’den aday adaylığını açıklamış.
Hiç tanımıyorum. Ancak, Muhammet Kaymak’ın yeğeni olunca ilgimi çekti.
En azından, Adanalılık temelinde yoğrulmuş bir genç olabilir diye düşündüm.
Eğer, bir seçim yapılacaksa, gerçekten Adana’yı ve sorunlarını bilen kimselerin seçilmesi hepimizin işine gelir.
Ben, yeğenin Muhammet Kaymak’a benzediğini düşünüyorum.
Gerçekten, Muhammet Kaymak’ın mirasına sahip çıkıp onu çoğaltacak bir yapıda ise; hoş geldi aramıza, can-u gönülden kucaklarız.
Farklı olarak, Muhammet Kaymak’ın gölgesine sığınıp, onun mirası ile beslenecekse başta ben olmak üzere bütün Adanalı “hop” diyecektir.
Bir anlamda Zeynel Abidin Kaymak, “Kaymak” gibiyse o da amcası gibi tarihe geçer…
Ama Kaymak, “Kaymak” gibi değilse, olsa olur olmasa da…
Adını hatırlamadığımız onlarca milletvekili kervanına o da katılır.