Bazen yazmak en güzel ağlamaktır sevgili.
Bütün kelimeler, kalbinin gözlerinden birer birer dökülürler.
İçinden bir ırmak akar gider acılar denizine.
Ne kadar çok özlersin de hasretini dindirecek tek bir kelime bile edemezsin,
Susarsın.
Suskunluk, ateşten bir mühür gibi kapatır dudaklarını.
Sözün vardır.
Acın vardır.
Yalnızlığın vardır.
Yokluğun vardır.
Lakin bunları söylemeye takatin yoktur.
Çekilirsin bir köşeye,
Hatırlarsın
Güzel geçen günlerin serencamını,
Sadece senin bileceğin güzel şeyleri yani.
Ya nasip dersin, nasibimde yokmuş seninle aynı yastığın hikâyesi.
Gecedir
Karanlık tüner üstüne.
Her şeyi unutursun, bir şeyi asla.
Her şeyden kurtulursun, bir şeyden asla;
İçinde hiç dinmeyen sızıdan…
Gülüşlerine perçinlenmiş hüzünden.
Zaten böyle bilirim ben sevgili:
Bazen yazmak en güzel ağlamaktır…
ATATÜRK KÖŞESİ
Türk milleti insanlık aleminin samimi bir ailesidir.
DÜŞÜN-TAŞIN
Günün birinde hepimiz sonsuzɑ dek susɑcɑğız onun için sevdiklerimize, seni seviyorum demekten çekinmeyin!
AFORİZMALARIM
Sisteminizi değil anlayış ve kavrayışınızı değiştirin..