Yaşam, yalnızca siyasi mülahazaların hafifliğine bırakılamayacak kadar çok boyutlu ve dehlizlerle doludur…
Örneğin edebiyatçılar, ’Fabl’ adını verdikleri ve sonunda dersler çıkartılan kıssadan hisseler ile sığ siyasal kavgalara başka perspektiften bakılabileceğini göstermişlerdir.
Birçoğumuz eğitim yıllarında, birçok yazarlarımızın, gerek hikâye gerekse de öykülerden esinlenerek insanlara, ne tür dersler çıkartılabileceğini göstermişlerdir.
Tıpkı aşağıdaki çarpıcı örnek gibi:
Ormanlar Kralı Aslan, günün birinde seyahate çıkacağını, lakin yerine vekâleten kimi Kral tayin edeceğini düşünüp dururken, gözüne tavşan ilişir...
Aslan tavşana; kendisini vekâleten Kral ilan ettiğini; bunu tüm mahlûkata beyan etmesi için sabah toplantı ayarlamasını söyler…
Sabah olur ve tüm mahlûkat toplanır. Aslan bir kayanın başına çıkar ve:
Kendisinin geçici olarak işinin olduğunu bu süre zarfında ormana vekâleten tavşanın Krallık edeceğini söyler ve ekler; tavşana yapılmış yanlışı bana yapılmış sayarım der ve toplantıyı bitirip, yola koyulur…
Ertesi günün sabahında tavşan Krallığın vermiş olduğu hava ile ormana geziye çıkıp, tebaasını kontrol etmek ister. Tabii Krallığın vermiş olduğu dokunulmaz zırha da güvenerek, işte timsahın burnunu sıkar, tilkinin kuyruğunu çeker, hepsi hasminallah çeker ve belayı savuşturur…
Tabii tavşan durmayacak ya yolda ayı ile karşılaşır ve ayıya pandik atar! Tabi serde ayılık var ya, ayı tavşanı tutar fırlatır atar. Tavşan! Ulan ayı oğlu ayı der! Ne toplantıya katılırsın ne de gündemi takip edersin! Der.
Sürahi kırılırsa kadeh ortada kalmaz;
Ey saki, baş gitse ayak payidar olmaz.