Temmuz ayında Adanalıların geneli sıcaktan şikayet etmeye başladı. Haziranı göreceli olarak rahat geçiren Adanalı, Ramazan’la birlikte sıcaktan muzdarip oldu.
Ne koalisyon görüşmeleri...
Ne patlayan bombalar...
Ne Devlet Bahçeli’nin ana muhalefet olma inadı...
Ne ölen gencecik çocuklar...
Ne teröre kurban verdiğimiz şehit asker ve polisler...
Ne Davutoğlu’nun Erdoğan’a rağmen yürüttüğü samimi koalisyon görüşmeleri...
Hiçbiri Adanalıları sıcak kadar etkilemedi.
Adana’da yaşananlar bile sıcak kadar gündemlerinde değil memleketimin!
Vali Bey’in odalar tarafından havuz oluşturularak finanse edilen aracı...
Henüz olmayan Forum’un konut alanından ticari alana çevrilmesi...
20 yıllık Carrefour’un ticari alandan konut alanına çevrilmesi ve de yoğunlunun artırılması...
Kozan’da göçen maden ve işçinin ölümü...
Bu nasıl sıcaktır ki her şeyin önüne geçiyor.
Yoksa cehennemi yer yüzüne getirmişler de adına Adana mı demişler? Öylesine sıcak bir atmosfer.
Adanalı dünya yıkılsa ilk gündeminde sıcak var. Bir nebze serin olur diye çay ocağının dibinde yükselen ağacın gölgesinde, tabure üzerinde çay içen vatandaş, memleketin durumundan önce “Bu nasıl sıcak ya!” diye başlıyor söze, ömrü boyunca her yaz çektiği sıcaklığı yorumladıktan sonra Türkiye ve Adana gündemine dönebiliyor.
Bence o kadar sıcak değil!
Sadece şehir efsanesi...
Şikayet edilecek kadar sıcak yok ama...
Nem biraz fazla!