Sıçramak çekirgenin,
Zıplamak kurbağanın,
Sürünmek yılanın,
İz bırakmak salyangozun fıtratındandır.
Çocukken – neden yaptığımızı bilmezdik – bu izleri takip eder, salyangozun üzerine tuz serperdik. Veya serpmez, onu alır başka iz bırakacağı mecraya götürürdük.
Salyangoz ne yaparsa yapsın, bize yakalanırdı; çünkü iz bırakmak onun fıtratındandır.
İnsanları, insan olmaktan uzaklaştırıp nesneye dönüştüren sistem, bizi bir salyangoza dönüştürmüştür.
Facebook ile iz bırakıyoruz;
İletişim araçları, telefonlar, kredi kartları hep iz bıraktığımız anlardır.
Nereden başlayıp nereye gittiğimiz anlayan sistem istediği an üzerimize tuz döküp bizi etkisizleştiriyor.
İsterse tuz dökmeyip, biraz daha yaşamamıza izin veriyor.
Her hâlükârda, hareket ettiğimiz an iz bırakıyor ve kaçamıyoruz.
Bazı izleri anlamak uzman işidir.
Bazı izleri anlamak basit bir mantık işidir.
Şimdi haramiler, alçaklar, hain ve kalleş olanlar iz bırakarak yürüyorlar.
İz bırakıyorlar geride…
Ergenekonlarda, Balyozlarda, TSK’ya yapılan kumpaslarda, dersanelerin devşirme sisteminde, 17/25 aralıklarda, bakara, makaralarda, saatlerde, para sayma makinelerinde, IŞİD’lerde, PKK’larda, eğitimin katledilmesinde, açılık süreçlerinde iz bırakarak yürüdüler…
İyi ve insanlcıl idiler; ama saf saf kandırıldıklarında da…
Kötü ve vicdansız idiler; Suruçlarda, Ankara Tren garlarında da…
Sadece kendilerini düşünürken de, ülke için kendini feda ederken de iz bıraktılar…
Herkes bıraktığı izlerle anılacak…
Vatanı için evladını feda edenler de iz bıraktı,
Evladı için vatanı feda edenler de…
Barış için ölenler de; savaş için yaşayanlar da iz bıraktılar…
Benim ülkemin topraklarının altında bu izlerden çok, ama alabildiğine çok sayıda vardır…
Hepsi bu topraklara gömülüdür…
Sonuçta bu toprakların üzerinde, Aydınlık, laik, sosyal, insan haklarına saygılı, kardeşçe yaşayan insanların sevinci kalacaktır…
Geri bütün izler, bir öncekiler gibi bu topraklara gömülecektir.