Sabır, her ne kadar soyut bir kavrammış gibi görünse de lisan-ı hal ile somutlaşır aslında ve sabır mukavemet, soğukkanlılık ve en önemlisi erdem gerektirir…
Yaşamımızda ki gelişen tüm güzelliklere karşı nasıl seviniyorsak, şükrediyorsak başımıza bir hal geldiğinde, zor dönemlerde de sabır göstermeliyiz…
Sabretmek olaylara kayıtsız kalmak, hareketsiz kalmak değildir olabilecek ihtiraslı, olgunlaşmamış ve fikirsiz bir eylemin önüne geçmektir.
Önemli olan zor zamanlarda kritik durumlarda sağlam bir irade ve sabırla zorluk göğüslenmeli.
Hem unutulmamalı ki sabır akıldan üstündür…
Çıkacağım merdivene sabırı merdiven yaparım… Gibi sabır konusunda örnek verebileceğimiz o kadar çok atasözü vardır ki işin dehlizlerine indikçe insanların sabır ile alakalı bu kadar ilgili olması da sabrın ne kadar önemli olduğunu gösterir…
Elbette sabır çok önemlidir, kimi insanlar içinden çıkılmaz bir hal alan durum ile karşı karşıya kaldığında sabır gösterir ve uçurumdan uzaklaşmasını başarırken kimisi de sabır edemediği için ruh dünyası karanlıklarla boğuşur durur…
Taşmayan sabır, sabır değildir misali kimi zamanda sabrımız taşar lakin bu kez devreye tahammül girer.
Sessizlik de sabrın kapı komşusudur hani. Ve sessizlik en büyük sestir, çığlıktır bazen lakin tefrikalı durumlarda ‘maraz-ı hacette sükût ikrardır’ diyor mecellede…
İşin siyasi tarafından bakacak olursak şayet; siyasette tam bir sabır işidir. Hele de siyaseti uzun vadeli yapmayı planlanılıyorsa, olaylara hoşgörülü ve sabırlı bakılmalıdır.
Aksi halde tüm kazanımlar elden gidebilir. Siyasette sabır ve stratejinin en iyi oyuncuları her daima sonucu tayin edenlerdir…
Ve siyasette sabırlı adam hem oportünist hem pragmatik hemde tam manasıyla rasyoneldir lakin; tüm bunlarla beraber cesaretli ve vicdanlı mıdır? Muamma!
Ve en önemlisi unutulmamalıdır ki ‘kendi sahnenizi beklerken perdenin kapanabileceğidir’…