Şair Nazım Hikmez 114 yaşında.
3 Haziran 63’ünde öldüğünde vatan hainiydi Nazım Hikmet, bugün 114 yaşındayken de vatan haini!
Zaten hain olduğunu kendisi de kabul ediyor bir şiirinde. Şiirler yalan söylemez. Yürekteki neyse onu ifade eder. Ve vatan hainliğinin bitmediğini özellikle vurguluyor;
“Nazım Hikmet vatan hainliğine devam ediyor hala...” dizesinde olduğu gibi...
Sadece vatana ihanet etmemiştir; aşklarına da ihanet etmiştir...
Nüzhet Hanım’ı Piraye Hanım’la, onu Münevver Hanım’la Münevver’i de Vera ile aldatmaktan çekinmemiştir. Hepsine delice aşık olduğunu söylemiş, şiirler yazmıştır.
Şiir yalan söyler mi?
İhanet ettiği vatanından kaçıp Romanya üzerinden Rusya’ya (O zamanki Sovyetler Birliği) gitmiştir. Kendisine kucak açan bu ülkeye da ihanet etmiş, Sovyet yönetimi ile ters düşmüştür.
Yani alabildiğince geçimsiz ve ters biridir. Uzlaşmacı değildir.
Moskova’da yaşarken “Beni Anadolu’da bir köy mezarlığına gömün” demiştir.
“Anadolu’da gömülmek istiyorsan niye Moskova’ya kaçtın” diye kimse sormamıştır.
Zaten o dönem kara kara puntolarla gazeteler manşet atmıştır, “Nazım Hikmez vatan hainliğine devam ediyor hala” diye...
Ölümünün üzerinden 53 yıl geçmiş, kendisi 114 yaşına gelmiştir ama hala vatan hainliğine devam etmektedir, yazdığı şiirlerle...
Çünkü kendisi ölüp gitmiş ama şiirleri hala okunmaktadır.
Milletimiz hainliği unutmaz. O’nun yaptığı hainlikler de unutulmamıştır!
Aslında en büyük hainliği şu dizelerde gizlidir;
“Çocuklar öldürülmesin
Şeker de yiyebilsinler...”