GÜLÜŞLERİNE PERÇİNLENMİŞ HÜZNÜN!
Gülüşlerine perçinlenmiş hüznün haşiyeleri ey sevgili! Bütün kelimeler, kalbinin gözlerinden birer birer dökülürler bembeyaz sayfalara..
İçinden bitimsiz ırmaklar akar gider acılar denizine.
Ne kadar çok özlersin de, hasretini dindirecek tek bir kelime bile bulamazsın.
Susarsın.
Suskunluk, ateşten bir mühür gibi kapatır dudaklarını.
Sözün vardır.
Acın vardır.
Yalnızlığın vardır.
Yokluğun vardır.
Lakin bunları söylemeye takatin yoktur.
Çekilirsin bir köşeye,
Hatırlarsın güzel geçen günlerin serencamını, sadece senin bileceğin güzel şeyleri yani. Ya nasip dersin, nasibimde yokmuş seninle aynı yastığın hikâyesi.
Gecedir
Karanlık tüner üstüne.
Her şeyi unutursun, bir şeyi asla.
Her şeyden kurtulursun, bir şeyden asla;
İçinde hiç dinmeyen sızıdan!
Gülüşlerine perçinlenmiş hüznünden…
ATATÜRK KÖŞESİ
Yurtta barış, Cihan’da barış…
DÜŞÜN-TAŞIN
Günün birinde hepimiz sonsuza dek susacağız onun için sevdiklerimize, seni seviyorum demekten çekinmeyelim!
AFORİZMALARIM
Haydi O’na açalım derdimizi elimizden tutsun..