Gazeteciler haber yaptıkları için zindanlarda...
Güneydoğu’da şehirler savaşın yaşandığı Ortadoğu şehirleri gibi yanmış kül olmuş...
Her gün şehit haberleri geliyor, ocaklara ateş düşüyor...
Birçok şehirde canlı bombaların cirit attığı söylentileri olaysız kentlerdeki insanları bile tedirgin ediyor, günlük yaşamından alıkoyuyor...
Bomba yüklü araç ülkeyi batısından doğusuna oradan da Türkiye’nin kalbine geliyor kimsenin haberi yok...
Savaş çığırtkanları Türkiye’yi daha da ateşin içine atmak için naralar atıyor...
Gerçek gazeteciler cezaevine konulurken, gazetecimsi yandaşlar canlı yayında iktidarı eleştiren vatandaşın yüzüne tükürüyor...
Ülkede kimse kimseyi sevmiyor, saygı duymuyor; kamplaşma zirvede...
Barışın “ba”sını ağzına alan ‘hain’ ilan ediliyor.
Daha çok ateş, daha çok ölüm, daha çok kan isteyenlerden başka kimsenin sesi çıkmıyor...
Türkiye mutsuz, Türkiye umutsuz, Türkiye yılmış...
Terör amacına ulaşıyor; insanları birbirinden uzaklaştırıyor, tedirgin ediyor, yaşama hevesini öldürüyor...
Bu durumu düzeltmesi gerekenlerse birlik çağrısı yapıyor ama birlik dedikleri kendileri gibi olmaktan öteye gitmiyor...
Yazık oluyor güzelim ülkeye...
Gidişattan memnun olan var mı, acaba... Memnunlarsa bunun nedenlerini açıklasalar da hepimizde umutlar biraz olsun yeşerse.
Kimsenin üstlenmediği saldırının sorumlusunu hemen bulanların, saldırıları önlemedeki becereksizliğini sorgulayanlar hemen linç ediliyor.
Gidişat kötü, umut verecek hiçbir şey yok. Gençler şehit oluyor büyükler nutuk atıyor. Türkiye’yi sevmeyi partisini sevmeyle eş tutanların acımasızlığı acıyı büyütüyor.
Türkiye mutsuz, halk umutsuz...