Sevgili Barış Avcı diyor ki;
“AKP'li olmak güzel bir duygu olmalı. Düşünsene komutanlar hapse giriyor seviniyorsun, aynı komutanlar beraat ediyor yine seviniyorsun. Teröristle görüşmeler yapılıyor, halaylarla sınırda karşılanıyor seviniyorsun, aynı teröristlere operasyon yapılıyor yine seviniyorsun. Esat’la aile fotoğrafları çekiliyor, kucaklaşıp sarışılıyor sevinç içindesin, Esat Esed oluyor, terörist ilan ediliyor yine sende bir sevinç. Cemaat'in olimpiyatlarında sevinçten göz yaşlarını tutamıyorsun, aynı cemaate "paralel" deniyor, terörist muamelesi yapılıyor yine seviniyorsun. Ne diyeyim, sen de haklısın sevgili kardeşim! Bu kadar sevinç yaşatan bir partiyi sevmeyip ne yapacaksınız!”
Ne güzel özetlemiş, kendisine teşekkür ediyorum.
AK Partililerin kıskandıran mutluluğunu farkedince aklıma Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı Sayın Sema Ramazanoğlu’nun Ensar Vakfı’nı savunan sözleri geldi.
O cümleleri duyunca da mutlu olmuşlar mıdır, acaba!
Aileyi, kadını, çocuğu, yaşlıyı korumak ve kollamakla görevli olan Sayın Bakan, çocuk istismarı konusunda tavizsiz olacaklarını söylüyor.
Çok güzel. Beklenen davranış bu!
Peki niye konuşmaya devam ediyorsunuz Sayın Bakan? Bu olaydan dolayı Ensar Vakfı’nın suçlanmaması gerektiğini söylemek size düşer mi? Bunun gereği var mı? Bu açıklamalar sözkonusu vakfı koruma bilinçaltının dışavurumu değil mi?
AK Partililerin her olaydan mutluluk devşirmelerinin sırrı burada galiba; “AK Parti yöneticileri ne yapsa haklıdır. Her şey seçmenin mutluluğu için...”
Reza gibi şarlatanları savunurken de mutlu oluyorlar,
Ensar gibi vakıflara sahip çıkarken de...
Esat’la sevişirken de mutlular
Esed’le savaşırken de...
PKK ile görüşürken de,
PKK’ya lanet okurken de...
Seçmen hiçbir şeyi sorgulamadan her olayda kendine mutluluk payı çıkarırsa,
Seçtikleri de çocukları korumaktan önce tecavüzcüyü barındıranların derdine düşer doğal olarak...