Yürekler parçalanmayınca ülke parçalanmaz…
İnsanları birbirine yürek başlar.
Hiçbir yasa, hiçbir zorba zorla insanları birbirine bağlayamaz.
Yürekten daha bağlayıcı bir unsur yoktur.
Bir yürek yangınını okyanusun suları bile söndüremez…
Birleşmeler yürekte başladığı gibi, bölünmeler de yürekte başlar.
Yürek atışı bütün masumiyetleri kirletebildiği gibi, bütün günahları da affettirebilir.
Sevgiler ve ortak atan yürekler sınırlardan daha güçlüdür.
Bir tetiğe basılmasını yürek önlediği gibi bir tetiğin çekilmesine de yürek neden olur.
Yürekleri insanlığa karşı nefret dolu emperyalistlerin en büyük silahı, yüreklere yaptığı saldırıdır.
Bu yüzden hainler çıkar bir ülkeden.
Çünkü emperyalistler bilirler ki; yüreği teslim alınmış insanlardan oluşan bir ulusu teslim almak kolaylaşır.
Ülkenin işgali, yüreklerin işgali ile başlar.
Ülkenin kayvnaklarının sömürülmesi ancak yüreklerin satın alınması ile mümkündür.
Ben buna akıl diyemiyorum;
Çünkü hiçbir akıl, bu denli karanlık bir ilişkiye giremez.
Dikkat edin, yaşamında hiç kimse “ben hainim, işbirlikçiyim, gizli anlaşmaların tarafıyım, sömürüden yanayım…” demiyor. Diyemez.
Çünkü, satın alınmış yürek ayrıca korkak olur.
Kendi eylemine bile sahip çıkamaz.
Ne diyordu Libya Halk Önderi Ömer Muhtar, kendisini idam sehpasına götüren İtalyan General Grazani’ye: “Ben cellatlarından daha uzun yaşayacağım…”
Çünkü, haine, işgalciye, hak yiyene, hakkı bilmeyene karşı mücadelede kalpleri ortak atanların her biri cesurdur, kahramandır…
Çünkü kendi eylemlerinin sahibidir.
Bölücülerin kâbusudur birleşen yürekler.
Bölücülerle mücadelede en büyük silah, aynı duygularla atan yüreklerdir.