Milli ve Manevi değerler anlayışımızda, son yıllarda bir tuhaflık var.
Öyle bir tuhaflık ki, o tuhaflığı sergileyen anlayış;
Ne geleneklerimize,
Ne kültürümüze,
Ve ne de mensubu olmakla onur duyduğumuz İslam medeniyetiyle yakından uzaktan bir ilgisi ve alakası bulunmamaktadır.
Oysa; bu ülkenin vatandaşları olarak, yaptıklarımızdan ve yapmadıklarımızdan sorumluluklarımız var.
Geldiğimiz noktaya baktığımız zaman, ne yaptıklarımızla ilgili ve ne de yapmadıklarımızla ilgili empati yapma zahmetinde bile bulunmayı aklımızın ucundan geçirmiyoruz.
Şu geçtiğimiz birkaç ay içerisinde, yüzlerce askerimiz ve polisimiz Şehit oldu,
Kıbrıs savaşında bu kadar Şehit vermedik.
Şehitlerimiz gün aşırı gelirken, toplumsal tepki olarak ne yapıyoruz?
Hiçbir şey,
Hemen her gün Kürdistan hayali sebebiyle askerimizi ve polisimizin Şehadet haberini alıyoruz ama karşı tepki yok.
Hangi tepkiyi gösteriyoruz?
Topluca yürüyüş mü yapıyoruz?
Yoksa en kolayı olan şanlı bayrağımızı asarak tepki mi gösteriyoruz?
Kimse kusura bakmasın ama şu acı bir gerçek ki, bu vatan uğruna kanlarını akıtan Şehitlerimiz ve gazilerimiz için toplum duyarsızlaşıp tepki göstermeyi aklına getirmezken,
Siyasi partilerimizin liderlerine, bakanlarına veya milletvekillerine hakaret edildiği zaman kıyamet kopuyor, ortalık karışıyor ve binlerce insan sokaklara dökülüp karşı patiye veya onun siyasi liderine tepki göstermeyi aklına getiriyor.
Ya Şehitlerimiz?
Şehitlerimiz için aynı tepkiyi neden göstermiyorsunuz bu beyler?
Bu ne utanmazlık ve hayasızlıktır?
Yoksa Şehitlerimiz;
Siyasi partilerimizin Sayın liderlerinden, bakanlardan veya milletvekillerinden daha mı önemsiz?
Şehitlerimiz önemli olsaydı, çok daha büyük tepkiler konulurdu.
SONUÇ OLARAK
Yazıklar olsun böylesine kepaze bir anlayışa.
Unutulmamalıdır ki;
Hatalarıyla yüzleşmesini bilen toplumlar veya kişiler, özgüvenini ve öz saygısını gösterirler.
Aksi takdirde, ne özgüven kalır ve ne de öz saygı kalır.