“Boşluğu hiçlikle doldurdum
Hiçlük dolu boşluğum oldu
Anlamsız bir hiç uğruna
Bir ömür koştuğum oldu…”
*
Öyle yazmıştım yıllar önce…
Neden yazmıştım? Aslında neden yazdığımı biliyordum? Ancak bazen “bilmek” ile “yüzleşmek” birbirine öyle yabancı ki…
Tanışık değiller “bilmekle” “yüzleşmek” birbirine…
Birbirine düşman tek yumurta ikizleri gibi;
Birbirine düşman Ahura Mazda ve Ehriman gibi.
Bir boşluk, hiçlikle nasıl dolar? Veya boşluk var mıdır?
Yaşamım boyu, sosyal demokrat bir sistem nasıl olur diye uğraştım?
Bulamadım…
Ne kaf dağının arkasında ne de dünya ekonomik ve siyasal felsefe tarihinde.
Ama öyle bir yokluğa ömrümü adadım…
Sosyalizm var; Komünizm, Faşizim, emperyalizm var… Hepsi var…
Ama Sosyal Demokrasi yok…
Ve ender yazdığım şiirlerden biridir;
“Bir ömrü harcadım
“Biz” olmaya
Şimdi “Ben” olacak vakit kalmadı…”
Bu şiirin adı şiirin kendisinden uzun: SOSYAL DEMOKRASİYE AĞIT…
Hakikaten ağıt;
Yanılmayalım tarihte sosya demokratlar vardı;
Örneğin Almanya’da Hitler egemenliğe el koymadan önce, sosyal demokratlar “Reishtag”ta (kendi ulusal meclislerinde) milletvekili koltuğunda otururken, kanunsuzluklar yasallaşıyordu.
Sosyal Demokratlar (Şüphesiz ki istemeden) Hitleri diktatörlüğe götüren yolun hukuki basamakları oldular.
Çünkü mecliste sosyal demokratların varlığı, diktatörleri meşrulaştırdı.
Aynı oyun İtalya’da Musollini’den önce; İspanya’da Franco’dan önce sahnelendi.
Geçtiğimiz yüz yılın ilk yarısında dünyayı kana bulayan diktatörlüklerin hukuki altyapısı sosyal demokratlar tarafından – maalesef – hazırlandı.
Şimdi ülkemizde;
MHP’nin başında Bahçeli;
CHP’nin başında – TESEV’in kurucusu da olan – Kılıçdaroğlu olmasaydı, AKP bu kadar rahat olabilir bu kadar hızlı bir şekilde Cumhuriyeti tasfiye etme sürecine girebilir miydi?
Bahçeli sadece güzel cümleler kuruyr üzülerek söylüyorum, partiti de hızla bölünmeye götürüyor.
Türkiye’de iktidar muhalefeti destekliyor ve onu ayakta tutmaya çalışıyorsa o zaman hep birlikte
Ey MHP’nin temiz ve iyi niyetli tabanı, Ey hala CHP’yi Atatürk’ün partisi zanneden değerli arkadaşlarım hep birlikte düş kırıklığı şarkısını söyleyelim:
“Boşluğu hiçlikle doldurdum
Hiçlik dolu boşluğum oldu
Anlamsız bir hiç uğruna
Bir ömür koştuğum oldu…