Recep-ül Tayyibiye İlminde : Sömürmenin doğallığı...

Anne sütünü reddeden bir çocuğun yaşama şansı neyse, sömürmeyen bir insanın yaşama şansı da o kadardır. Sömürmek ,doğanın armağanını alçak gönüllülükle kabul etmek ve bunu yaşam biçimi haline getirmektir. Sömürmeyi erdemli kılan, süreklilik ve vazgeçilmezliğidir.

Kuru bir toprağa su döktüğünüzde, toprak suyu sömürür;

Kağıda yazı yazdığınızda, kağıt mürekkebi sömürür;

Sizim romantik duygularınıza hitap eden Mehtap,dolunay zamanlarında okyanusları sömürmek ister. Siz bunlara Med-cezir desenizde aslında Mehtap, aç gözlülüğü ile suları kendine doğru çekmektedir. Ama yutmayı yani sömürmeyi bizim gibi beceremediği için mehtabın dünyamızda yeri yoktur. O uzayda yaşıyor.

Unutmayın ki, ben deniz parti başkanınız bu dünyada yaşıyor.

- İlham kaynağınızı doğadan mı alıyorsunuz?

Bir ağaç topraktaki besini kökleri ile sömürmezse gelişebilir mi?

Tanrısal bir armağan olan Fotosentez olayı aynı zamanda sömürme üzerine kurduğumuz  sistemin ilham kaynağıdır. Güneş ışınlarını su, ve topraktaki mineraller ile karıştırıp kendine besin kaynağı üreten bir bitki, bunu bilinçsizce yapar.

Kredi kartları reklamı ile insanları tüketime yönlendirip sonradan istediği faiz oranını uygulayan banka ise; halkın bedavadan geçinme özelliği ile kendi çıkarını bile koruyamama zaafını karıştırıp kendine kar kaynağı oluşturur. Banka bunu bilinçli yapar.

Ama gelin görün ki, sosyalistler, bitkiyi sömürücü olarak suçlamazlar da, bankayı suçlarlar. Onlara sorarım; neden bu çifte standart?

Eğer, bir banka ya da uluslar arası bir şirket sömürücü ise, yeryüzünün bütün ağaçları, bitkileri ve hatta anasının kucağındaki bebeler sömürücüdür.

Muhterem, kafasını karıştırarak kata kulliye geldiğini bile fark etmeyen seçmenlerim; bu aydınlar gerçekte sömürüye değil, bilince düşmanlar. Çünkü onlar diyorlar ki, ağaçlarda ve bitkilerde bilinç yoktur. Ha, işte burada foyaları meydana çıktı. Onların karşı oldukları bilinçli sömürme…

Bilinçsiz sömürmeye bir diyecekleri yok.

Muhaliflerimiz adaleti, sömürüsüz bir düzen olarak tanımlamakla, ne denli doğa düşmanı olduklarını da itiraf etmektedirler. Cahil adamlar ne olacak.

Oysa bir üyemizin adalet anlayışı, partimize uzaklığı ya da yakınlığını gösteren bir ölçüdür. Kendi varlığının doğadan geldiğini anlayamayan ve yorumlayamayan bir adayın partimizle ilişkisi yoktur. Bunun tek istisnası, adayın çok zengin olması ve millet vekili olabilmesi için kesenin ağzını sonuna kadar açabilmesidir. Elbette, para ile adalet arasında bir seçim yapmak zorunda kalırsam, parayı seçerim.

Öğünmek gibi olmasın sistemimizde adaletli olarak zengin olunmaz ; ama zenginlikle adil olunabilir…Çünkü adalet parayı satın alamaz; ama parayla satın alınacak bir adalet bulunur kıyıda köşede;

Hele o adalet mekanizmasının başında ben varsam.

- Yanlış anlamadıysam sömürünün erdemli bir davranış olduğunu söylediniz?

Sömürmenin Erdemi...

Sömürüye karşı çıkan, sömürüden yeterli payı alamayan beceriksizlerdir. Sömürü onları kendi yetersizlikleri ile yüzleştirdiği için muhalefet ederler.

Sömürüden yeterli payı alıp da şikayet edene rastlanmamıştır. Kim bas bas bağırmıştır “ben sömürücüyüm!” diye, ama öteki bağırır “sömürüye hayır!” Tabi bu dünyamız için geçerli, Utarit gezegeninde böyle bir anlayış var mı bilmiyorum?

Hayran bakışlarınıza kurban olduğum seçmenlerim: Uzayda üç nokta bir düzlem oluşturur. (Sevgili seçmenim sen bu lafı anlamasan da olur. Zaten şu an beni dinliyorsan seçmenim değilsin demektir) Evet, üç nokta bir düzlem oluşturur diyorduk. Hani üç ayaklı tabureler olur, ayakların ölçüleri ne olursa olsun o tabureler sallanmaz. Ama dört ayaklı sandalyeler, ayaklarının biri farklı uzunlukta olsa hemen sallanırlar. Sömürü düzeni de matematiksel bir gerçeklik olup üç ayağı vardır, ve uygulamalarımız sayesinde asla sallanmayacaktır. Bu ayaklar;

1 – Sömüren

2 – Sömürülen

3 – Bu ayakları iktidarım süresince devamlı kılan sistem.

Bırakalım bu ayakları biz bunlara “unsur” diyelim. Eğer bu unsurlardan biri olmazsa, yapı yıkılır. Sömürülen olmazsa, kim sömürecek? Bu ikisi olmazsa sistem neyi sonsuz kılacak. Bu sistem olmazsa, canınızdan çok sevdiğiniz ve varlığımla gurur duyduğunuz bendeniz nasıl iktidarda kalacak?

- Yani sömürü bilimsel mi demek istiyorsunuz?

Leonorda da Vinci, sonsuza kadar sürecek bir devr-i Daim makinesinin peşine düşmüştü ama kendisinin de içinde bulunduğu sistemin aslında sonsuz bir sömürü makinesi olduğunu fark etmedi.

Da Vinci’nin sorunu, sistemi sürekli kılan enerjinin sağlanmasıydı. Da vinci, bu sistemi mekanik aletlerde aradı ama insanı unuttu. Eğer, düzeneğine birkaç insan yerleştirseydi onların emeği ile hedeflediği makine sonsuza kadar çalışırdı.

Bu insanlara vereceğiniz ücret sadece hayatta kalmalarını sağlayacak olmalıdır. Ama onlara paradan daha önemli bir düşünce şırınga etmelisiniz; bir gün kendilerinin de sömürücü olacağı. İşte bu yöntemle her insan sömürülmesine ses çıkarmaz.

Sömüreni var eden, sömürülenin varlığıdır.

Ana kendini sömürtmezse bebek olmaz,

Toprak kendini sömürmezse, ağaç olmaz,

Emek kendini sömürtmezse, artı değer olmaz, daha da önemlisi ben olmam.

(Benim olmadığım bir dünya düşünemiyorum: Tanrı Korusun…)

Her sömürülene, bir gün kendisinin de sömüren olacağı umudu verildiğinde sistemi ayakta tutmak kolaylaşır.

Bendeniz o yüzden başkanınızım.

Tanrım ne kadar akıllıyım. İyi ki varım. İyi ki ben kendimden başkası değilim. Yoksa kendimi çok kıskanırdım.

Allah benden razı olsun.