Köşe yazısının yazıldığı saatlerde, uzun zamandan beri beklenen haber geldi. Adana’mıza bir “Bakan” oldu nihayet! Artık “bize de bir Bakan var!” Sayın Ömer Çelik’e yeni görevinde başarılar diliyorum. Hayırlı olsun. Bu da ayrı bir yazı konusu ama biz önceden belirlediğimiz ve öncelediğimiz konuya gelelim.
Hayatın hangi kademesinde olursa olsun, görev ve sorumluluk sahibi olması gereken her bireyin, hayatının öznesine yerleştirmesi gereken öncelikli realitelerimizden biridir “marifet ve iltifat” ilişkisi.
Siyasi mülahazaları özellikle kişiler ölçeğinde çok az ele almakla birlikte, konuyu “insani” ve “değerler manzumesi”nin dışında tutamazsınız.
Gerek tarihimiz, gerekse onur kaynağı değerlerimizin muktezasında yaşayan, tanımı tarifsiz güzelliklerle dopdolu değerlerimizin ansiklopedilere sığmayan içleri, nadide emsallerle doludur!
Duymuş, okumuş ve/ya da benzer uygulamalara şahitlik etmişsinizdir.
Hak teslimiyeti her alanda esas olmakla birlikte, özlediğimiz, görmek ve duymak istediğimiz tutum ve davranışları, yıllarca, yılların belirli takvim günlerine hapsedilen ve sıkıştırılan güzelim eylemlerin icraata dökülmüş halini görüp okuyunca, memnuniyet skalamız haliyle yükseklere çıkıyor.
Yardım ve dayanışma mefhumlarını hayatımızın öznesine sokan ve bu kulvarda var güçleri ile yılmaz bir mücadele veren bütün sivil toplum kuruluşlarımız, her türlü saygı, ilgi ve alakayı, dahası takdir ve teşekkürü, alınlarının akı ile hak ediyorlar.
Son yıllarda devletin; “sosyal” elinin aktif bir şekilde işin içine girmesi, aksayan, yetersiz kalan yönlerinin olmasına rağmen konuya el atması, “siyasi tarafgirlik” kompleks ve değerlendirmelerinden uzak kalarak, doğru ve geç kalınmış bir hamle olsa da bu halk açısından, işlenen iyilik yüklü eylem ve kararlılıklar son derece memnuniyet vericidir.
“T.C Anayasası Madde 2: Türkiye Cumhuriyeti, toplumun huzuru, millî dayanışma ve adalet anlayışı içinde, insan haklarına saygılı, atatürk milliyetçiliğine bağlı, başlangıçta belirtilen temel ilkelere dayanan, demokratik, lâik ve sosyal bir hukuk devletidir.” Maddesi; tek başına analizi uzun bir yazı dizisi olacak kadar geniş olsa da; konunun “sosyal” ayağını ayakta tutma görevi ne sadece devletin ne de sadece vatandaşın sırtında bir kambur olmamalıdır.
Yüreğir Belediye Başkanı Sayın Mahmut Çelikcan ve ekibini, yetim, yoksul, hasta ve kimsesiz ailelere yönelik olarak yaptıkları yerinde tespit ve ziyaretlerden ötürü kutluyorum.
Bu ziyaretlerin öbeğinde görülen hediye ve katkılardan çok, fotoğrafın arka planındaki saklı hazine; hem ailelere, hem de kamuoyuna yönelik olarak, yalnız olmadıklarına dair verilen mesaj, paylaşım, dayanışma, kardeşlik, kentlilik ruhu, sorunları ilk ağızdan tespit ve çözüm bulma adına elde edilen yerinde ve öncelikli veri zenginliğidir.
Başta Büyükşehir olmak üzere, diğer belediyelerimizin sayın başkanları da bunu yapmalıdırlar. Bu kentin insanı, hep olumsuz şeyleri duymak ve bilmek zorunda değil! İyi şeyleri bilmeye, duymaya, görmeye, şahit olmaya daha çok ihtiyacımız var.
Sadece belli ara dönemlerde değil, görev süresi içindeki zaman aralıklarına yaymak suretiyle, istikrarlı bir şekilde, belli bir program çerçevesinde yayın etrafınıza.. Saçın iyilik ışığını saçabildiğiniz kadar. Bunun gösterişle alakası ve bağlantısı olur gibi sâfiyâne düşünceleri göz ardı etmeden geride bırakmamız ve birbirimizi iyilik yarışına sokmak suretiyle teşvik etmemiz lazım. Kimin ne diyeceğinden çok; sizin neyi ne için yaptığınız önemli! Bundan da eminseniz, mesele yok zaten!
Bu kentin; sosyal doku açısından, yedirmek, giydirmek kadar, hatta daha da fazlası, paylaşım ve dayanışmaya, ahlaki eğitim çalışmalarına, manevi şefkat ve merhamet iklimini solumaya ihtiyacı var!
‘İyilik yükü’nü yüklenen ve emeği geçen herkese selam olsun!
Sevgi ile Kalın
akt
.20160727090929.jpg)
