Seyhan kıyısında ağaç gölgesi

O, ne zaman yükselmek isterse yukarılara bakar; oysa ben aşağılara baktıkça O'nu görüyorum.

Binaların son katlarında oturur, yaylaların en yükseği ve serinine çıkar, koltuğu daima yüksektedir, gözü hep yukarıdadır. Gözleri gökyüzündedir ama bulutları göremez.

Oysa benin sığınağım ve yuvam Seyhan Kıyılarında bir ağaç gölgesidir; ne zaman aşağı baksam onu görüyorum.

O yukarı baktıkça beni göremiyor. Oysa onun yüksekliklerini aşan yerdeyim;

Bir ağacın gölgesindeyim.

O, iktidarı arıyor yükseklerde;

Hükmetmeyi, sahip olmayı,

Gücü arıyor gözlerini diktiği yerde.

O yüzden göremiyor ne beni ne de milyonlarca bedeni.

O, kendini değil, kendini alt eden zaferi arıyor yükseklerde; o yüzden hep aşağıda aşağılığın en karanlığında.

Yüceliğin sahte çağrısına uyan gözleri hep yukarıdadır. Ezdiğini fark etmeden yürür; böcekleri, karıncaları, insanları, duyguları, erdem ve inançları. O yüzden bilmez hangi yuvaları dağıttığını. Adımlarını bastığı yerde değil, adımlarının götüreceği yerdedir gözleri. O yüzden göremez bir çam ağacı dibinde yaşamı derinlemesine soluyanları.

Ruh bu! Ele avuca sığmaz yaramaz çocuk; bazen alçalmak ister. Ruhum alçalma oyunu istediğinde, çıkarım O'nun yüksekliğine.

O, bulunduğu yükseklikte ne denli öğünürse ben o denli utanırım.

O ne kadar rahat ise ben o denli bitkin ve huzursuzum.

O'nun başarıları benim insanlık anlayışımın yüz karasıdır.

Yükseklik O'nun başını döndürür benim midemi bulandırır. Yüksekliklerde O, kendini alt eden zaferiyle barışık; ben, kendimi kaybedişin hüznüyle perişan.

O yüzden dayanamam atarım kendimi yükseklerden aşağı doğru; ne kadar aşağıya inersem ineyim, hep daha aşağıda kalıyor onun yüksekliği.

O ne zaman yükselmek isterse, merdivene, asansöre, parti merkezine, müsteşarlık sofralarına, uçağa koşar telaşla... Kendini ya paket edip bagaja koyar, veya yemek masalarında meze olarak hazırla ya da bir yerlerde unutur. Yükselmek hırsı, ve kendini alt eden zaferiyle baş başa kalır.

Gözleri hep yukarı baktığından asla, yükseldikçe ne kadar alçaldığını göremez.

Oysa benim servetim bir ağacın gölgesidir.

Hele bu ağaç Seyhan Nehri'nin kıyısındaysa...