Tarihe düşen cemre!

Bazı günler vardır ki geçer gibi görünür!

Sırtında geleceğin ilmikleri örülür!

Mazi sanılan onur dalgalanır sırtında,

Geleceğe pusula, ışık saçar ardında!

*

Paslı yürek, akılsız, ruhsuz bedenler yüktür!

Sinede sinesizin meyvesi de çürüktür!

Bitmeyen hırs, yakan kin, çekilmez kibir kirden!

Karanlık dağılınca maskeler düşer birden!

*

İğneli fıçı düştü fildişi kulelerden!

Neler çekmişiz meğer milletçe ‘gülen’lerden!

Çetin bir imtihanı yaşadık hep beraber,

Akrep koynunda ise, işler zordur birader!

*

Göğsünün semasında hilal var, bak millete!

Sabrı sınanan millet, dayanamaz zillete!

Alnında onurlu tak Süreyyaları taşır,

Ay ve yıldız yürekte ne de güzel yaraşır!

*

Karabulut dağıldı Temmuzun şafağında!

Kerbelalara yer yok bu vatan toprağında!

Hüseyni kıyam koptu, tekbirler doldu taştı,

Destan oldu şahlanış, yer, göklere ulaştı!

*

Zulmün paslı zinciri boyunda boyunduruk,

Ense kökünde biten nefesten yürek buruk,

Ya zincirler kopacak, ya da boyun bedenden!

Bir kere ölmek varken, bin kere ölmek neden?

*

Yıllarca sevgi, saygı, marifet göreceksin,

Samandan kulelerde hep “ben, ben” diyeceksin!

Sana gönül, el veren yürekler ezeceksin,

Gökten ateşler salıp sonra çekileceksin!

*

Oyun içinde oyun, hesap içinde hesap!

Ne varsa onu verir, neyi taşırsa her kap!

Mazlumken zalim olmak, ne çetin imtihandır?

İblis de bir âlimdi, sen git kendini kandır!

*

Bir değil, binbir değil, milyonların âhını,

Öteler ötesinde görürsün eyvâhını!

Akılsız akıl hüzün, keder üretir durur!

Yarın “yarınsız” günde, tüm hesaplar sorulur!

*

Allah’ım! Ey en büyük! Hep hayrına talibiz!

Şer imtihan da olsa, seninle biz galibiz!

Bu millet kıyam etti, kutlu değerler için!

Mağlup etme bizleri, ağlatma için için!

*

Ve dağlar mutlu oldu taşırken esintiyi!

Geleceğe taşıdı milletim beklentiyi!

Ey kutlu katar, durma! Yol senin, ağır bu yük!

Şeref, onurla dolu, bu davamız çok büyük!

Sevgi ile Kalın…

akt