Taş Devri

Ne garip. Bu dünyada Allah'ın hükmü kadar yer var. Hepsine ayak basıldı, hepsi de yağmalandı. Yakılmadık Roma da kalmadı, atılmadık bomba da… Yerin yedi kat dibine kadar devam edecek bu savaşta kim galip gelecek merak ediyorum. Her şeyimizi kaybettik. İnsanlığımızı, insafımızı, vicdanımızı, tarafsızlığımızı... Sağcıyız yağcıyız. Solcuyuz kaypağız. Din üzerinden ahkam kesiyoruz ama öznemiz para!  İnsan neden kıyar insana? Ve neden doymaz hala? Neden savaşın ve nefretin siyaseti yüz bulur da, barış için zorlanır bir ülke? Hayata karşı yeni merhamet duyguları mı inşa edilmeli? Allah'ın verdiği yürek yetmez mi barışa? Her yanımız huzursuzluk kaynıyor! Gerginliğin ipine asılı siyaset, hayatı insanlara zehir etmeyi seviyor. Müşterisi bol olduğu için belki. Birbirlerini katleden Müslümanları görenler haykırıyor; "Sabah ezanları kimi çağırır?" İnsanoğlu, ateşin keşfinden önce, içindeki zorbalığı keşfetti. En kötüsü de o insanların yeniden maymun olmak istemesi. Taş devrine özlemi! Her şeye rağmen, inadına yaşamak gerekiyor. Bir kayaya ne yapabilir ki dalga? Onu aşındırmaktan başka! Bir hamamböceği, ağırlığının 800 katını sırtında taşıyabilir. Sinek de küçüktür ama sadece mideyi bulandırmaz. Yaşamayı anlatır. Bilmem anlatabildim mi!