Tavan yapmış egolar!

        Kendimi bildim bileli egosu yüksek olan insanlardan korkmuşumdur.

         Yıllar önce beraber çalıştığımız bir büyüğümüz, ben ve bencilliğe sahip insanların yüzlerine taktıkları maskelerin zaman içinde düşerek çıplak kalacaklarını ve egoları yüksek insanlarda vicdan duygusu olmadığından kalp gözlerinin kapalı olduğunu söylerdi.

         Çok doğru söylermiş.

         Hayat tecrübem artıkça bu tür insanların gözlerini kırpmadan yalan söylediklerini, elde etmek istedikleri şeyler için en yakınlarını, ülkelerini  “bozuk para” gibi harcadığını o an için önemli olanın sadece hedefine koyduğu şeyi elde etmek için sinsice plan yaptığını da görmüş oldum.

       Adalet ve Kalkınma Partisi 3 Kasım 2002 yılından itibaren iktidarda. Halk yıllar önce değişimin iyi olacağını düşünerek Adalet ve Kalkınma Partisi’ne bir şans verdi. Oyunu onlardan yana kullandı. İyi niyetlerle başlanan iktidar yolu bir süre sonra EGO’su yüksek insanların egolarını tatmin ettiği boğa güreşlerinin yapıldığı arenaya dönüştü. El etek öpenler … yalayanlar hatırı sayılır unvanlar elde etti. Hükümetin ‘ego’sunu tatmin ettikçe de  (Padişahın oğlunun derneklerine bağış yapan) yeni yeni işadamları, mütahitler, ithalat ve ihracatçı milyonerler mantar gibi türedikçe türedi.

        ‘Hak, hukuk, özgürlük’ diye yolara düşen yazı yazan masum insanlar da sesini çıkardıkça işten atıldı, sicili ile oynandı. Psikolojik baskılara maruz bırakılarak yalanla dolanla hapse atıldılar. Hastalandılar, öldüler, gururlarına dokunan pis lekeden kurtulmak için intihar ettiler.

        Neyse anlatacak çok şey var.

      7 Haziran 2015 seçimlerinde halk oy hakkını kullanarak hükümette değişiklik istediğini sandıkta açık ve net olarak gösterdi.

    “Birleşin” dedi.

    Beni bir kişi yönetmesin bir araya gelin elinizi taşın altına sokun. Biz bu ülkeyi padişaha teslim etmek istemiyoruz. Padişaha ulaşmak için de saraya ihtiyacımız yok, dedi.

     “Açık ve net olarak halk söyledi.”

      Bizim dört partinin yöneticileri ne yaptı ‘EGO’muz tavan dedi.

      Bir tanesi çıktı “Kırmızı çizgilerim” var dedi. Kırmızı çizgiler özel hayatta olur efendi. Ülke, parti yönetirken kendi başınıza karar alamazsınız. Size oy veren insanlara yani “halka” danışırsınız. Boş oy atmaya ve yanınızdaki kurmaylarınıza böyle emir verme hakkınız var mı?    

      Ne zannediyorsunuz?

      Ülkeyi nereye sürüklüyorsunuz?

        Kuzuyu kurttan  kurtarmak için çare aranırken siz elinizle tekrar kuzu yu kurda teslim ediyorsunuz. Boy boy demeçler veriyorsunuz sizi eleştirenler için “ALLAH BİLSİN MİLLET GÖRSÜN” diyorsunuz.

       Milletin gördüğünü siz hala göremediyseniz ‘EGO’larınız yüzünden olmasın.

       Değişime açık değilseniz yine ‘EGO’larınız yüzünden olmasın.

        Bu güzelim ülke dört parti liderinin oyun içinde oyun çevirerek, halkı da gizliden oyuna alet ederek yönetileceğini mi zannediyorsunuz?

       Bu halk dört liderin ağzından çıkacak iki söze göre yaşamlarını düzenleyemez efendiler.

      “Seçimse seçim hodri meydan beyler.”

      Bu halk var ya, bu halk! Yukarı çıkardığı gibi aşağıya indirmesini de bilir. Tabiri caiz ise “paça ölçüsü alınır” benden söylemesi. Ben mi kimim? “Halkın ta kendisi”.