Tayyip'i Özledim..

İlginç ve acayip bir milletiz. Tepkilerimiz, refklekslerimiz, sosyolojimiz ne tam anlamıyla batılı, ne tam anlamıyla doğulu. Özellikle siyaset tarihimize baktığımızda bu durumu daha net olarak görüyoruz. Bu konuda yüzlerce konu ve başlık mevcut. Benim dikkatimi çeken konulardan bir tanesi soyisim ile hitap etme konusundaki çelişkidir ve bu çelişkinin Recep Tayyip ERDOĞAN şahsında daha çelişir hale gelmesidir.

Soyadı kanunu çok yerinde ve çağdaş bir kanun olarak yürürlüğe girmiş, halkın yabancısı olduğu bir durum olmasına karşın, çok kısa sürede intibak sağlanmıştır. Ancak halk sosyal yaşamda soyisim değil isim hitabı kullanmıştır. Bürokrasimiz ise, soyisim hitabına alışmıştır. Halkın tavrı farklıdır, arasına mesafe koyduğu kimselere soyisimleri ile hitap etmiştir.

İlginç, bu millet bağrına bastığı kendinden gördüğü siyasetçilere soyismi ile hitap etmiş, onları soyismi ile anmıştır. MENDERES, ÖZAL, DEMİREL, İNÖNÜ, ECEVİT, ERBAKAN, TÜRKEŞ ve diğer liderler bu şekilde anılmıştır. Sıradan vatandaşa kime oy vereceği sorulduğunda ya da günlük yaşamında sevdiği liderleri soyismi ile anmıştır. Oyumu DEMİREL'e verdim, ECEVİT dürüst lider, ERBAKAN Müslüman adam söylemleri Edirne’den Kars’a herkesin malumudur.

Bu geleneği 2002 yılında iktidar olan R. Tayyip ERDOĞAN bozmuştur.

Millet alışılagelmişin dışında soyismi ile değil adı ile hitap etmeyi uygun görmüştür. TAYYİP hitabı sadece Ak Parti’ye oy veren, sempati duyan halk kitlelleri arasında değil, ERDOĞAN'a muhalif ve muarız duygular besleyen insanlar tarafından da kullanılmaya başlanmıştır. Bu durum Ak Parti’li teorisyenler tarafından haklı olarak övgüyle karşılanmış, Milletin adamı lakabı TAYYİP'in üzerine yapışmıştır.

Bu konu kesinlikle tesadüf değildir. Millet TAYYİP’te kendisini bulmuştur. Bu hitabın arkaplanını yazmak siyaset biliminin boynuna borçtur. Belki de ilk ve son defa bu millet, bir lidere ismi ile hitap etme şerefini uygun görmüştür. Hitap edilen kişi bundan büyük onur duymuştur. Ak Parti’li yetkililer, Milletvekilleri, Belediye Başkanları, Bakanlar, hatipler bu hitabı her yerde övgü konusu yaparak son yıllara kadar kullandılar.

Peki 2015 yılına geldiğimiz vakit, TAYYİP hitabı nereye gitti? Temel soru budur.

Geçen aylarda Ak Parti’li yandaş bir yazar, TAYYİP demenin terbiyesizlik olduğunu yazdı. Nereden nereye? Şu an hiç kimse TAYYİP hitabını kullanıyor mu? ERDOĞAN'ın Cumhurbaşkanı olmasıyla alakalsı yok bu durumun. Son 5 yıldır TAYYİP hitabı tedavülden kalktı. Çünkü TAYYİP gitti artık Sayın ERDOĞAN var.Ya da yakın çevresinin deyimiyle BEYEFENDİ.

BEYEFENDİ hitabını ben ilk olarak Ömer ÇELİK beyden duymuştum. Adana Polisevi’nde istirahat eden Başabakan ERDOĞAN'ı ısrarla görmek istemiş, bu konuda Ömer beyden yardım istemiştim. Ömer bey bana, BEYEFENDİ dinleniyor demişti. İrkildim, inşallah bizim TAYYİP, beyefendi olmaz diye mırıldanmıştım. İşin garibi artık TAYYİP'çiler de yok. Piyasa ERDOĞAN’cı kaynıyor.

BEN TAYYİP’İ ÇOK SEVDİM VE ŞU AN ÇOK ÖZLÜYORUM...

Kesinlikle TAYYİP başka, ERDOĞAN bambaşka birisi. Benim oy verdiğim, hapse düştüğünde arabama fotoğrafını astığım, dua ettiğim kişi ERDOĞAN değil, TAYYİP’ti..

TAYYİP çıraklık ve kalfalığı sevdi.. ERDOĞAN ise acımasız ustalığı.

TAYYİP, bakanımız derdi... ERDOĞAN bakanım diyor.

TAYYİP'in basını yoktu.. ERDOĞAN'ın medyası var..

TAYYİP'in makam odası yoktu... ERDOĞAN'ın sarayı var.

TAYYİP'in çocuklarını bilmezdik.. ERDOĞAN'ın sülalesini tanıyoruz.

TAYYİP'in ekonomisti ALİ BABACAN'dı.. ERDOĞAN'ınki Yiğit BULUT..

TAYYİP'in tarihçisi Halil İNALCIK hocaydı.. ERDOĞAN'ınki Kadir MISIROĞLU

TAYYİP'in solcusu ERTUĞRUL GÜNAY'dı.. ERDOĞAN'ınki Savcı SAYAN

TAYYİP'in Kürdü Mehmet ŞİMŞEK.. ERDOĞAN'ınki Mehmet METİNER

TAYYİP'in Anayasa hukukcusu Ergun ÖZBUDUN... ERDOĞAN'ınki Burhan KUZU

TAYYİP'in yol arkadaşı Abdullah GÜL... ERDOĞAN'ınki Efgan ALA

TAYYİP'in danışmanı yere düşeni kaldırırken... ERDOĞAN'ın danışmanı Soma’da işçi tekmeledi.

Listeyi çoğaltabiliriz. Hatta ciltlere dökebiliriz. Recep Tayyip ERDOĞAN artık TAYYİP değil Sayın ERDOĞAN olmuş durumda. TAYYİP Türkiye’nin en çok sevilen lideriydi. Sevmeyen de vardı ama nefret objesi değildi. Doğrudur ERDOĞAN da çok seviliyor hatta hala en çok sevilen lider durumunda lakin en çok nefret edilen listesindede bir numara. Eskiden sevenler ve sevmeyenler vardı. Şimdi ise sevenler ve nefret edenler...

TAYYİP, kendisine muhalif gazeteci ve akademisyenlerin konuk olduğu kanallara, programlara çıkıyor, muhalif gazetelere, gazetecilere mülakatlar veriyordu. Hiç tereddüt etmeden çatır, çatır medenice tartışıyordu. TAYYİP, çanak soru soran üçüncü sınıf gazetecilerin programlarına hiç uğramazdı. Uçağında kendisine kuşku ile bakan yazarlara, aydınlara daha fazla yer verirdi.

ERDOĞAN ise fikir namusu yerlede sürünen gazetecilerin programlarına katılıyor. Muhalif olmayı bırakın tek bir harf aykırı bir cümle kurması ihtimali olan hiç bir gazetecinİn programına katılmıyor. Uçağında belli tiplerin dışında, kalitesi müseccel tek bir yazar yok.

TAYYİP cemaate önem verirdi, devasa camiler yaptırmazdı. ERDOĞAN ise cemaatten vazgeçti. Her yere devasa camiler yaptırdı, şatafat artık dini alana da sıçradı.

ERDOĞAN kendisini vareden TAYYİP'i unuttu. Son üç yıldır her alanda müthiş dercede tahribat yaşadık. Her geçen gün irtifa kaybediyoruz.

Zor olduğunu biliyorum ama ERDOĞAN finali TAYYİP olarak yapmaya niyet ederse hem kendisi hem de bizler bir nebze de olsa rahat nefes alabiliriz.

Umudumuz TAYYİP'te...