Terör ve Biz

         Son günlerde Fransa’da meydana gelen dergi baskını sonucu ortaya çıkan terör olayları üzerine hep birlikte konuşur olduk. Charlie Hebdo dergisine yapılan saldırı sonucunda 12 kişi hayatını kaybetti. Dünyanın birçok ülkesinin lideri Fransa’da terörü kınamak için bir araya gelerek geniş katılımlı bir telin yaptılar.

         Ancak ikiyüzlü dünya devletleri , terör kendilerini vurunca akılları başlarına geliyor. Ortadoğu’da Afrika’da, Asya’da ve Güney Amerika da yaşanan terör olaylarına silah satmak amacıyla destek olanlar şimdi timsah gözyaşları döküyorlar. Şu ana kadar hiçbir ülke lideri çıkıp ta terörün inlettiği ülke insanlarından özür dileyerek silah fabrikalarının kapatılmasını dile getirmediler.

         Yıllarca Filistin’e kan kusturan İsrail yöneticisi bile Fransa’da yürüdü.Belki de diğer ülkelerde de aynı terörü yapan liderlerde Fransa’da yürüdüler ve sıkılmadan ve utanmadan!

         Olayın İslami terör olarak dünyaya lanse edilmesi yıllardır hep kuşkuyla karşılanmasına rağmen İslam Dünyasında da ortaya atılan bu mavraya teşne olan çok insan çıkıyor.

         Ülkemizde de yapılan bazı yürüyüş ve protestolarda Hz. Peygamber dahil olmak üzere Hz.İsa’ya bile hakaret eden Charlie Hebdo dergisi yuhalanıp lanetlenirken bu dergiyi basan ve bu tip terör olaylarına karışan insanlara destek de veriliyor.Asıl çelişki de burada yaşanıyor sanki.

         Aslına bakılırsa İslam Dünyasında yaşayan hiçbir Müslüman, Hz. İsa, Hz.Musa ve daha nice peygamberler ve de Ateizm dahil olmak üzere hiçbir inanca sövgü düzemez.Müslümanların kitabı olan Kur’an ı Kerim de bulunan En’am suresi 108. Ayette ‘’Allah’tan başkasına tapanlara sövmeyin; Sonra onlar da bilmeyerek Allah’a söverler ‘’ mealindeki uyarı onların yanlış yapmasına engel olur.Ve hatta engel olmalıdır.

         Dünyanın diğer toplumlarına da bu ilahi uyarıyı hatırlatıp yeni bir yaşam arayışını onlara da sunması gerekenler Müslümanlardır. Bir şeyi kabul etmemek başka, o şeye küfretmek başkadır. İnanmadığımız her şeyi edebimizle eleştirebiliriz ancak inandığımız din bizlere hiç kimseye sövme hakkı vermez.

         Sövgü sövgüyü, kavga kavgayı, dostluk dostluğu getirir. İnandığımız dinin öğretisini öğrenmek zorunda olduğumuz kadar inanmadığımız değerleri de öğrenmek zorunda olduğumuza inanıyorum.

         Aslına bakarsak bizim dışımızdakilere de bizi okumayı öğretmeliyiz.

         Yanılıyor muyum?