Bireysel ve toplumsal olarak bizleri ve onurumuzu ilgilendiren pek çok konu var!
Saymakla bitecek gibi değil!
Konjonktüre kurban edilen, gazetelerin ara sayfalarına sıkıştırılan, ötelenen, ihmal edilen, gündem senfonisinin seslendirmeye değer bulmadığı meseleler arasında mütalaası bile yapılmayan, aydınlarımızın karanlıklarına ve keyfiliğine teslim edilen konular!
Siyasetin amansız ve acımasız “keyfilik bataklığı”nda boğdurulan meselelerimiz!
O şunu dedi, bu onu yedi, kimin eli kimin cebinde…
Bunların hiç birisine takılmadım takılmayacağım! Derdim var benim pek yazılmayanlardan…
Myanmar’da “yaşamak zorunda” kalan milyonlarca insanın çektiği eza ve cefanın tarifi yok! Bu mesele kendi parantezinde ele alınması gereken ayrı bir yazı konusu zaten. Tam bir fecaat! Kendi topraklarında “vatandaş” olarak bile kabul görmüyorlar! Seçimlerde bile “yok hükmünde” muamele gördüler orada yaşayan müslümanlar!
Öte yandan; İsrail Hükümeti’nin sinsice yürüttüğü, başta Gazze zulmü olmak üzere; Doğu Kudüs ve Batı Şeria’da uyguladığı yayılmacı “işgal” politikaları, silahsız masum halka, kızlara ve çocuklara yöneltilen silahlar, sokak ortasında yapılan alçakça infazlar, dünyanın dikkati başka yöndeyken pervasızca ve dış toplum açısından sessizce ve sinsice sürdürülmeye devam ediliyor!
Gazze ablukasındaki milyonlarca insanın temel hak ve özgürlüklerden göz göre göre mahrum bırakılmasının sürdürülmesi, yaklaşan kış mevsiminin içinde barındırdığı acı ve sefalet yüklü bir ikbale maruz bırakılmaları…
31 Mayıs 2010 tarihi, Mavi Marmara Gemisi’ndeki yardımseverlere yönelik yapılan müessif İsrail saldırısı neredeyse kamuoyu tarafından unutulmuş gibi (ya/da unutturulmak mı isteniyor) yaşanan gelişmelerle çok düşündürücü bir hal aldı!
Bu konu; toplumun vicdanından uzak tutulacak ya da unutturulması gereken, siyasi manevralara kurban edilebilecek basit bir mesele değildir!
Kendi çapında farklı analizler barındıran böylesine önemli, toplumun vicdanı ve onurunu temsil eden bir konunun, mahkeme ve bürokrasi iletişim kanallarından çıkan menfezleri aratmayan kokular, rahatsızlıktan çok acı vermeye başladı!
Konuya ilişkin olarak İspanyol ve Güney Afrika Cumhuriyeti mahkemeleri bile “olması gereken” tutuklama kararlarını almak suretiyle onurlu ve adil bir durum sergilemişlerdir!
Ülkemizde yaşanan onca entrikaların bizleri getirdiği nokta esef verici durumda.. Hâkimi, savcısı, alt üst bürokratı paralel damgası yemiş kararların olağan seyrinde, olması gerekenler ötelendi, yıllarca vicdanlar sızladı!
En sonunda mahkemelerimizden adil bir “tutuklama kararı” çıktı! Çıktı ama bunu normal seyrinde İnterpol’e “nedense” şimdiye kadar bir türlü iletemediler! Şimdi bu öküzün altında buzağı aranmaz mı? Neden diye sorulmaz mı?
İspanya, Güney Afrika Cumhuriyeti, kendi aktivist vatandaşlarının hakkını sorgulamak üzere üzerine düşeni yaparken, onca sene sonra “nihayet” bir tutuklama kararı alınmışken, bu karar mahkemelerin emri olarak neden ilgili yerlere, İnterpol’e iletilmez diye sorgulanmaz mı? Şimdi değilse, ne zaman?
Toplumun onuru, şehitlerimizin bir damla kanı için de olsa, Yeni Hükümetimize düşen en belli başlı sorumluluklardan birisi de bu konudur!
Mavi Marmara kararını, bir an evvel sümen altından çıkarın!
Üzerinize düşen sorumluluğu behemahal yerine getirin!
NOT: Yeni Hükümet’in hayırlara vesile olmasını diliyorum. Bu arada bütün öğretmenlerimizin sadece bir güne özgü değil, hayatın her aşamasında gereken sevgi ve saygıyı görmeleri gerektiğine inanarak, onları en kalbi duygularımla selamlıyor, sevgi ve saygılarımı sunuyorum.
Sevgi ile Kalın…
akt
.20160727090929.jpg)
