Yedirmeyiz gardaş

Yeryüzünün herhangi bir noktasında demokratik akıl ve bilinç ile düşünen, hak, hukuk ve demokrasi anlayışını içselleştirmiş ve yaşamına uyarlamış uygar insanların ortak mottosudur “herkes için adalet, herkes için demokrasi” söylemi.
Ancak bizim ellerde “ileri” ve “üstün” trol demokrasisi ve hukukunu yerleşik kılmaya çalışan egemen siyasal anlayış, başka konuşup başka yaşadığı için, kendine göre bir hukuku, kendine göre bir demokrasisi var. 
İnsan hakları, hukuk ve demokrasi evrenseldir.  Bizim merdi şecaati sirkatinden beter. Cahilliğin örgütlü olarak eyleme geçişini, Cumhuriyet devrimlerinin, kazanımlarının, seçilmişe hoşgörü ve adalet kavramlarının kişiye göre değişiklik gösterdiği, siyasal itibarın sadece kamu aygıtlarını elinde tutana ait bir imtiyaz gibi görüldüğü garabetini bir demokrasi nimeti olarak dayatmaya çalışıyorlar bize.
Bunları defalarca kez yazmış ve söylemişimdir. Bir daha, hem de yüksek sesle söylemek gerektiyse de söylemekten çekinmeyiz.
Baskın yiyen hırsızın sandığı aklanma yeri olarak gördüğü kadük sistem, maşlesef masumiyet karinesini de elindeki saldırganlık gücüyle itibarsızlaştırma, psikolojik harb olarak kullanıyor, hak ve hukuk tanziminde kendisini mutlak dağıtıcı olarak görüyor. 
“Olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi” şiarından da yola çıkarak devletin insan için olduğunu unutup, devletin tüm imkanlarını kişisel ihtirasını ve egolarını tatmin etmek için seferber eden anlayışın elbette bu netameli işlerden çakmasını beklemiyoruz.
Kör bir cehaletin, ülkenin tüm uygar değerlerini esaret altına almış olmasına karşı, farklı düşünen insanlar, demokratik sistemin içerisinde kalarak mücadele ederken, bu aklı karışmış kafalar, hangi gerici, cahil membadan beslendiği kestirilemeyen odaklar maalesef devleti adaletin dağıtıldığı mekanizma değil de kendisi gibi düşünmeyinin yaşamını karartma, itibarsızlaştırma, yok etme aracı olarak kullanıyor.
Bu şehir bir demokrasi gaspı örneğini yaşadı. Siyasi olarak karşı durduğumuz Aytaç Durak’ın yerel yönetimler ve demokrasi alanında kara bir leke olarak anılacak demokrasi gaspının da karşısında durmuştuk.
Düzmece davalarla, 12 Eylül’den beslenen, 
Darbenin tüm kurum ve kuramlarını kendi siyasi çıkarı için kullanırken, 
İsrafsarayda kupon arsa peşinde koşmayı, millete “istikrar” diye yuttururken,
Ankara, İstanbul gibi metropoller yandaşlara peşkeş çekilip, götürgevciler talan ederken,
Otorduğu koltuğu veren Anayasa’yı “tanımıyorum” diyecek kadar hukuka saygısı yokken…
Kimse bizden siyasi duruşumuz bağdaşmıyor diye bu zalim düzene bir Adanalı daha kurban verip, adına “adilce yargılansın” dememizi beklemesin.
Devlet onların değil, bizimdir,
Adalet onların değil, bizimdir,
Hak imtiyaz değildir, alırız, koruruz.
Ahval ve şerait buysa,
Herkes diyeceğini dediyse,
Ben de söylüyorum,
Hüseyin Sözlü’yü “Yedirmeyiz gardaş!”…