Yaşananlara dair bigâne kalınmıyor maalesef..
Suriye ve düşürülen uçak konusu fluluğunu korurken, arka bahçelerden gelen pis kokular zamanla netleşecek olan ayrıntıları ihtiva eden ayrı bir analiz konusu..
Basiret ve itidale en çok ihtiyaç hissettiğimiz günleri yaşıyoruz.
İlginçtir; sayın Başbakanın her yurt dışı gezisi esnasında, yüksek düzeyli bir toplantıya denk gelen günlerde, saldırılar ve infialler olmakta.. Neredeyse “aman başbakan dış seyahate çıkmasın” diyesi geliyor insanın.. Sizce bu tesadüf müdür? Elbette değil..Peki özellikle yüksek çapta operasyonel güç kullanımı ve mümkün olduğu kadar “acı” dolu zayiat verdirme stratejisinin altında neler yatıyor?
Verilmek istenen mesajlar ve gönderildikleri adresler konusundaki kanaatler çok mu karışık?
Bir cenahın düşündürdükleri;
İmralı’nın inisiyatif dışı bırakılma senaryosunun uygulanması,
Örgüt içinde kendi başına hareket eden birimlerin güç gösterisi,
Perde arkasındaki görüşmelerde, ellerindeki kozu tehdit ve korkutma senaryosu uygulayarak güçlendirme ve “elinizi çabuk tutup bizleri kaale almaz ve dinlemezseniz, içimizdeki kurtları tutamayız” oyunu,
İstediğiniz kadar devre dışı bırakın, masaya asıl oturması gereken aktörlerin ne siyasi parti ve sözcüleri, ne kuzey Irak sakinleri ne Talabani, ne de bir başkası, asıl muhatabın kendileri olduğuna dair kanlı mesaj,
Uluslararası ihale kumpasçılarına karşı, uluslararası entrika arenalarında, ihale almaya müsait en ürkütücü ve güçlü taşeronun hala kendileri olduğunu vurgulayan, iadeli ve taahhütlü kanlı posta,
Yıllardır süren derin devletin kalıntıları ve dış güçlerin işbirliği içinde hayata geçirdikleri, “biz bitmedik, bitiremezsiniz!” anlamlı yıpratıcı ve kaosun amaçlandığı çok maksatlı bir çırpınış..
Son zamanlarda aldıkları darbelere karşı, gerek intikam gerekse alt kadroları ve tabanlarına ilişkin olarak vermek istedikleri korkutucu ve çok yönlü algılanmaya müsait “ayaktayız” mesajlar zinciri ve daha neler, neler..
Elde böylesine bir maşa varken; değişen “yenidünya konsepti” paylaşımında, beşli ve artıları da olan konsorsiyumun en etkili taşeronu bir çırpıda, büyük bir bedel alınmadan tasfiye edilir mi, doğrusu beni fazlasıyla düşündürüyor!
Kapalı kapıların ardındaki fısıltıların yankısı zamanla duyuluyor olsa da, birilerinin derinden bildiğini bilmeyebiliriz. Herşeye rağmen öngörümüzü, sağduyumuzun eşliğinde sürekli ayık tutmak zorunda olduğumuzu biliyorum.
Çok şey yazılabilecek ve üretilebilecek kaygan zeminli bir mevzu.. Her türlü sündürülmeye müsait oldukça elastiki bir konu.. Dileyen dilediği kadar sündürebilir..
Bizim asıl ihtiyacımız olan şeyin yüzeysellikten öte, yönlendirmelerden uzak, kişilerin manipülasyonlarından bağımsız, konu ve/ya da konuları hangi bakış açısı ile değerlendireceğimize ve metodolojimizin ne olması gerektiğine dair tespitlerimizdir. Çıkmaza girdiğimiz konuların çözümünü arama kriterimiz ne olmalı, kullandıklarımız/ başvurduklarımız ne derece doğru ve güvenilir durumda?..
İtiraf etmeliyim ki, başlı başına bir ansiklopediye konu başlığı olacak zehirimizin asıl panzehiri; unutulmaya yüz tutmuş bir durumda yalpalayan, gerçek anlamından fersah fersah uzaklarda bizden ayrı duran bir realitemiz var..
Yıllardır pek çok cenderelerden geçtik, havalarda uçma, yerlerde sürünme, yerin ve denizin dibine batma rekorlarını kırdık..
Vantuz gibi kanımızı emen İMF’ye bile para verecek duruma geldik komşumuz aç bir halde yaşarken..
Gelin görün ki; asıl ihmal edilmemesi gereken şeyi ihmal etmişiz, ediyoruz yıllar yılıdır!
Kardeşçe yaşamayı, Kardeş olmayı!
Çözüm için her ne düşünülürse düşünülsün, bu sorun; tamamen iç bünyemizde, dış müdahaleler olmaksızın, vicdanımızı harekete geçiren sağduyumuzla, bütün kesimlerimizin ortak paydası olan “kardeşlik” anlayışımızın yeniden dirilmesiyle mikroplar ölecek ve son bulacaktır. Yeter ki “Kardeş” olmayı becerebilelim!
Sevgi ile Kalın
akt
.20160727090929.jpg)
